Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/11802 K.2014/11741

Dava

Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, izin ücreti, fazla çalışma ücreti ile bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi ve davacı avukatınca da duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 08.04.2014 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti.

Duruşma günü yapılan tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmediğinden incelemenin evrak üzerine yapılmasına karar verildikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı işçi, Şampiyon kokoreç unvanlı önceleri N.. T.. daha sonra şirket haline dönüşen davalılara ait işyerinde 1987 yılının başlarında işe başladığını 1988 yılında kasadan sorumlu müdür sıfatıyla çalışmasını kesintisiz olarak 2004 yılının sonbahar aylarına kadar devam ettirdiğini, işyeri ortaklarından N.. T..' ün oğlu C.. T..'ün kasadan para aldığı ve hırsızlık yaptığı yönünde söylentiler çıkardığını, bu durumun müvekkilini rahatsız edecek seviyeye geldiğini ve haklı olarak iş sözleşmesini feshettiğini davalıların tazminatlarını ödeyeceklerini belirttiklerini ancak C..T.. tarafından bunun engellendiğini beyan ederek kıdem, izin, fazla çalışma ücreti, bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalı taraftan bir kısım alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmişlerdir.

Davalı işveren, davacının hiçbir zaman davalılardan N.. T..'ün yanında işçi olarak çalışmadığını, husumet yönünden reddi gerektiğini, 1989-1991 yılları arasında G..

T..'ün yanında asgari ücretle işçi olarak çalıştığını ancak kendi isteği ile 1991 yılında işten ayrıldığını, davacının çalıştığı süre zarfında genel tatil günleri çalışma ücretleri, yıllık izin ücretleri adı altında hiçbir hak ve alacağa sahip olmadığını, hak ettiği tüm işçilik haklarını kullandığını, tüm işçilik alacaklarını tahsil ettiğini, davacı taleplerinin zamanaşımına uğradığını, davacının 01/01/1994 yılında Ş.. Gıda San. Tic. Ltd.

Şirketinde asgari ücretle çalışmaya başladığını, 01/03/1999 tarihinde kendi isteği ile işten ayrıldığını, davacının çalıştığı süre zarfında asgari ücret aldığını, bu tarihten sonra çalışmasının olmadığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece bilirkişi raporuna göre kıdem tazminatı talebinin reddine diğer isteklerin kabulüne karar verilmiştir.

Kararı yasal süresi içinde taraflar temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçi haksız yere hırsızlık suçlamasıyla karşı karşıya kaldığını ve bu yüzden 2004 yılı sonbahar aylarında ayrılmak zorunda kaldığını açıklamıştır. Davalı işveren davacının 1999 yılında emekli olduğunu ve sonrasında çalışmadığını savunmuştur. Dosya içeriğine göre davacı işçi 1999 yılında emekli olmuş ve işyerinde çalışmaya devam etmiştir. Emeklilik sebebiyle kıdem tazminatı ödenmemiştir. Davacı işçinin en azından sözü edilen emeklilik sebebiyle emekli olduğu tarihe kadar kıdem tazminatına hak kazandığı gözden kaçırılarak karar verilmesi hatalıdır.

Öte yandan davacı tanıkları 2004 yılında kasadan para aldığı yönünde suçlamalar üzerine davacının işyerinden ayrılmak zorunda kaldığını açıklamışlardır. Davalı tanıkları ise davacının iş sözleşmesinin 1999 yılında emeklilik sebebiyle sona erdiğini belirtirken, diğer yandan kasadan para aldığı tespiti üzerine işverence işten çıkarıldığını ifade etmişlerdir. Dosya içeriğine göre davacının 2004 yılına kadar çalıştığı ve kasadan para aldığı yönünde haksız ithamlar karşısında iş sözleşmesinin davacı işçi tarafından haklı olarak sona erdirildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda davacının kıdem tazminatına hak kazandığı kabul edilmelidir. Mahkemece dosya içinde yer alan bilirkişi ek raporu bir değerlendirmeye tabi tutularak istekle ilgili bir karar verilmelidir.