Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/12207 K.2014/16365

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işverenin Trabzon da bulunan işyerinde çalışırken İstanbul’a tayin edildiğini, daha sonra geçici görevli olarak Trabzon da görevlendirildiği halde yol harcırahı ile geçici görev yolluğunun ödenmediğini ileri sürerek, harcırah ve geçici görev yolluğu alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının kağıt üstünde İstanbul’a görevlendirildiğini, davacının Trabzon da yaşadığı ve evini hiç taşımadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının yol harcırahı talebinin zamanaşımına uğradığını, geçici görev yolluğu talep etmekte ise haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı, davalı işyerinde özürlü kontenjanından işe girmiştir. Davalı işverenin ülkenin başka yerlerindeki işyerlerinde 4857 sayılı İş Kanunun 30. maddesi uyarınca çalıştırmak zorunda olduğu eski hükümlü kontenjanında eksiklik olması üzerine davacı 30.6.2006 tarihinde İstanbul de bulunan Anadolu Yakası Elektrik Dağıtım A.Ş. naklen tayin edilmiştir.

Davacı 29.6.2004 tarihinde işverene verdiği dilekçede harcırahsız olarak Trabzon da görevlendirmeyi talep etmesi üzerine 9.7.2004 tarihinde Trabzon’a geçici olarak görevlendirilmiştir. Davacı Trabzon ili nüfusuna kayıtlı olup Trabzon da ikamet etmektedir. Davacı eski hükümlü işçi olup işveren tarafından davacının mağdur olmaması için Trabzon da geçici olarak görevlendirilmiştir.

Davacının naklen tayin edildiği İstanbul da çalışması bulunmamakta olup naklen atama işi kağıt üzerinde yapılmıştır. Bu durumda davacının geçici görev yolluğu talebi TMK 2. maddesinde düzenlenen hakkın kötüye kullanımı niteliğindedir. Davacı ile aynı durumda olan V.. B.. isimli işçi tarafından açılan dava bu gerekçe reddedilmiş olup Dairemizce de onanmıştır (23.01.2013 gün ve 2010/38778 E. 2013/2729 K. sayılı ilamı).

Mahkemece davacının geçici görev yolluğu talebinin reddi gerekirken kabulü hatalıdır.