Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/13915 K.2014/9877

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, davacının davalı Rektörlüğün işvereni olduğu üniversite işyerinde işçi olarak çalıştığını, 6772 sayılı Kanun hükümlerine göre Bakanlar Kurulunun tespit ettiği günlerde ilave tediye ödendiğini,Yasanın 4/2 maddesi “bu tediyelerden çeşitli işçi sigortalarının icap ettirdiği primler kesilemez ve bu paralar borç için haczedilemez” hükmü gereğince ilave tediye ödemelerinden SGK primi kesilmemesi gerektiği halde sigorta primi kesildiğini,bu konu ile davalıya yapılan başvuruya 5510 sayılı Yasanın 80/c maddesi ile 6772 sayılı Yasanın 4/2 maddesinin yürürlükten kaldırıldığı belirtilerek olumsuz yanıt verildiğini,

yasa kurallarının çatışması durumunda özel Kanun genel kanundan önce geldiğini ileri sürerek 2009 yılı Ocak ayından itibaren ödenen ilave tediyelerden kesilen SGK primlerinden 100,00.- TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 5510 sayılı Yasanın 1.10.2008 de yürürlüğe girdiğini,80. maddenin prime tabi olan ve olmayan kazançları belirlediğini,6772 sayılı Kanunun 1. maddesine giren kamu kurum ve kuruluşlarında çalışan işçilere bu kanuna istinaden ödenen 52 günlük yevmiye tutarındaki ikramiyelerden bu kanundaki istisnai hüküm gereğince 506 sayılı Kanunun mülga 77. maddesinin yürürlükte olduğu dönemde sigorta primleri kesilmediğini,

ancak 506 sayılı kanunun 77. maddesi yürürlükten kalktığı 1.10.2008 den itibaren 5510 sayılı yasanın 80. maddesi yürürlüğe girmiş olup yapılan bu düzenleme sonucunda 80.maddedeki hüküm uyarınca 6772 sayılı kanuna istinaden ödenmekte olan ve bu kanundaki prime tabi tutulmayacağına ilişkin hükmün uygulama imkanı kalmadığını,bu nedenle 52 günlük yevmiye tutarında ödenen ödemelerin 5510 sayılı kanun 80. madde hükmü gereği prime tabi tutulması gerektiğini, ilave tediye ödemelerinde prim kesintisinin yapılması gerektiği bildirildiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 5510 sayılı Yasa ile 6772 sayılı Yasanın getirdiği istisnanın da ortadan kaldırıldığı belirtilmiş ancak bilirkişi raporundaki hesap miktarı baz alınarak ve taleple bağlı kalınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

İlave tediye alacağı 6772 sayılı Yasadan doğmaktadır. İlgili Yasanın 4. maddesinde ilave tediye alacaklarından sigorta primi kesilmeyeceği hükme bağlanmış olsa da, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı yasanın 80/c ve 105. maddeleri uyarınca ücretin eki niteliğindeki bu ödeme, 01.10.2008 tarihinden itibaren sigorta prim kesintisine

tabidir. Zira 5510 sayılı Yasanın 80/c maddesinde diğer kanunların tanıdığı sigorta primi muafiyetlerinin uygulanmayacağı hükme bağlanmıştır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının sigorta pirimi kesintisine dayanan taleplerinin haksız olduğu belirtilmiş ve taktiri mahkemeye ait olmak üzere hesaplamaya gidilmiştir. Mahkeme kararının gerekçesinde de 5510 sayılı Yasanın uygulaması kapsamında sigorta primi kesintisi muafiyetinin kaldırıldığı belirtildiği halde gerekçeyle çelişir şekilde isteğin kabulüne karar verilmiştir.