Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/13916 K.2014/17723

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi D.Özcan tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, dava dışı Nusaybin Devlet Hastanesi’nde güvenlik görevlisi ve davalı şirket işçisi olarak çalışırken haksız şekilde işten çıkarıldığını iddia ederek, kıdem-ihbar tazminatı, 12 günlük ücret, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ve genel tatil ücretinin ödetilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ENS Güvenlik Şirketi vekili, davacının disiplinsiz davranışları sebebiyle akdin haklı olarak feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı ENS Güvenlik Şirketi vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda, davacının, dava dilekçesinde hafta tatili ücreti talebi olmasına rağmen mahkemece bu taleple ilgili olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi isabetsizdir.

3- Somut olayda davacı, dava dilekçesi ve ıslah dilekçesinde tüm alacaklar için yasal faiz uygulanmasını istemiş, faiz başlangıcı belirtmemiştir.

Mahkemece, kıdem tazminatı alacağına fesih tarihinden itibaren en yüksek mevduat faizi, diğer alacaklara ise dava ve ıslah tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmıştır.

Mahkemece, talep aşılarak, kıdem tazminatı alacağına dava tarihi yerine fesih tarihinden itibaren faiz uygulanması usul ve yasaya aykırıdır.

4- Somut olayda davacı, dava dışı Nusaybin Devlet Hastanesi’nde davalı şirket işçisi ve güvenlik görevlisi olarak 01.09.2007-08.06.2009 arasında çalışmıştır.

Mahkemece, davacının 12 saat mesai ve 24 saat dinlenme esasıyla, haftada ortalama 5 gün ve ayda 20 gün çalıştığı, 1,5 saat ara dinlenmesi düşüldüğünde haftada 7,5 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmiştir.

Nusaybin Devlet Hastanesi’nin 25.01.2011 tarihli yazısında davacının 2008 Haziran ayında 16 gün, Temmuz ayında 17 gün, Ağustos-Eylül-Ekim aylarında 16’şar gün, Kasım ayında 24 gün, Aralık ayında 16 gün, 2009 yılı Ocak-Şubat-Mart-Nisan-Mayıs aylarında ise 16’şar gün ve günde 12 saat sistemiyle çalıştığı belirtilmiştir.

Mahkemece davacının bütün çalışmaları gündüz çalışması gibi değerlendirilmiş ve her ay 20 gün çalıştığı kabul edilmiş ise de davacının aleyhe temyizi bulunmamaktadır.

Mahkemece, Hastane yazısında belirtilmeyen dönem çalışmalarının vardiya değişimleri ve davacının izin kullanıp kullanmadığı gözetilerek haftada ve ayda kaç gün olduğu tek tek belirlenip usulî kazanılmış hakların gözetilmesi suretiyle fazla çalışma alacağı belirlenmelidir. Hastane yazısında belirtilen dönem için ise, yazıda belirtilen sürelere göre hesaplama yapılmalıdır.

Mahkemece eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: