Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/14357 K.2014/17689

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde yoğun bakım hemşiresi olarak çalışırken iş şartlarının ağırlığı ve hak ettiği ücretlerinin ödenmemesi nedeni ile iş sözleşmesini haklı olarak fesh ettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla çalışma ücreti alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının 15.07.2010 tarihindeki haftalık izninin akabinde amirlerinden izin almaksızın işe gelmediğinin tutanakla tespit edildiğini, devamsızlığı sürerken iş akdini haklı nedenle fesh ettiğine ilişkin ihtarnamesini tebliğ aldıklarını, bunu istifa olarak kabul ettiklerini, fazla mesaiye ilişkin süre ve ücretlerinin çoğu imzalı olan bordrolara yansıtılarak banka hesabına ödendiğini, savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş akdinin kıdem tazminatı ödenmesini gerektirmeyecek şekilde sona erdirildiğinin ispatı davalı işverene ait olup, davalı işverence bu husus ispat olunamadığından, davacının kıdem tazminatına hak kazandığı, davacının çalıştığı dönemde fazla mesai de yaptığı, gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Hizmet aktinin 15/07/2010 tarihinde hakedişlerinin ödenmemesi nedeni ile davacı tarafça haklı şekilde sona erdirildiği ve bu fesih şekline göre davacının kıdem tazminatına hak kazandığı anlaşılmakla, Mahkemece fesih şekline ilişkin yapılan hatalı değerlendirme sonuç itibariyle bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3- Dosyada mevcut davacıya ait 2010 yılı Nisan ve Mayıs aylarına ait bordrolarda fazla çalışma tahakkuku bulunmakta olup, bunlardan Mayıs ayı bordrosu imzalıdır, Nisan ayı bordrosu ise imzasız olmakla birlikte bordro bedelinin davacıya ait banka hesabına yatırıldığı görülmüştür.

İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilmediği sürece geçerli yazılı delildir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır. Bu nedenle fazla çalışma hesabında 2010 yılı Nisan ve Mayıs aylarının dışlanması gerekirken hükme esas alınan raporda bu aylar dışlanmayıp fazla çalışma tahakkuklarının hesaplamadan düşülmesi hatalıdır.

Ayrıca bilirkişi raporunda davacının 2010 yılı Mart ayından itibaren fazla çalışması olduğu belirtilmesine rağmen 01/01/2010 tarihinden itibaren hesaplama yapılması da isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: