Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/14373 K.2014/19752

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının fazla mesailerinin ödenmemesi, çalışma sisteminin günlük 12 saate çıkarılması nedeni ile iş aktini haklı feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ücret, yıllık izin ücreti ve fazla mesai ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının iş aktinin cinsel taciz nedeni ile haklı feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davalının haklı feshe dair savunmasını ispatlayamadığı, davacının iş aktini fazla mesai ücretinin ödenmemesi nedeni ile haklı feshettiği gerekçesi ile kıdem tazminatı ve fazla mesai ücreti taleplerinin kabulüne, diğer taleplerinin ise dava açıldıktan sonra ödenmekle konusuz kaldığından diğer talepler hakkında bir karar vermeye yer olmadığına karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda, fazla mesai ücreti açısından, dosyaya davalı vekilince sunulan ve elektronik olduğu ileri sürülen puantajlar taraflardan detaylıca sorulup gerekirse işyerinde keşif yapılarak usulünce uzman bilirkişi raporu alınıp, delil olarak kabul edilip edilmeyeceği, fazla mesai ücreti hesabında esas alınıp alınmayacağı, hesaplamaya esas alınacak ise yapılan tahakkuklar ve ödeme belgeleri ile puantajlarda tespit edilen fazla mesailerin ödenip ödenmediği irdelenerek, puantajlara itibar edilmesi gerektiği ve ödeme belgeleri ile puantajlardaki fazla mesailerin ücretlerinin davacıya ödendiğinin tespiti halinde söz konusu ödenen dönemlerin dışlanarak sonuca gidilmesi gerektiği düşünülmeden, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

3- Fazla mesai ücretinin hesabında, davacının ayda 1 Pazar çalıştığı kabul edilerek bu Pazar günündeki çalışmanın 26 güne bölünmek sureti ile günde 2,75 saat fazla mesai çalışması hesabı hatalıdır. Fazla mesai çalışması hafta bazında hesaplanmalı, bu nedenle, varsa çalışılan Pazar günü mesaisi ait olduğu haftaya eklenmeli, gün bazında bölüştürme yapılmamalıdır.

4- Fazla mesai ücreti hesabında, davacı şahidinin hangi tarihler arasında davalı işyerinde çalıştığı, dolayısı ile hangi döneme ilişkin bilgisi olduğu tespit edilmemiştir. Davacının, puantaj kayıtlarına dayanılamayacağı anlaşılan çalışma döneminin olduğunun anlaşılması halinde davacı şahidi yeniden dinlenmeli, davacı şahidinin hangi dönemler arasında çalıştığı ve dolayısı ile hangi döneme ilişkin bilgisi olduğu tespit edilerek sonuca gidilmelidir.

5- Ayrıca, Cumartesi günleri davacının 08:00-16:00 saatleri arasında çalıştığı Mahkemece kabul edilmiş olup, bu çalışma süresinden düşülmesi gereken ara dinlenmesinin 1 saat olması gerektiği düşünülmeksizin, Cumartesi günleri 1/2 saat ara dinlenmesi olduğunun kabulü ile sonuca gidilmesi hatalıdır.

6- Diğer yandan, hükme esas bilirkişi raporunda davacının ayda kaç Pazar çalıştığının tespit edilememesi nedeni ile varsayımsal olarak ayda 1 Pazar günü çalıştığı kabul edilmiştir. Pazar günlerine ilişkin çalışmanın tespiti de yukarda puantaj kayıtlarına ilişkin yapılacak araştırma dahilinde ele alınmalı, puantaj kayıtlarına itibar edilmesi gerektiğinin tespiti halinde puantaj kayıtlarına göre hesaplama yapılmalı ve yukarda fazla mesai ücretinin ödenmesine ilişkin açıklamalar çerçevesinde davacıya ödenip ödenmediği irdelenmelidir.

Puantaj kayıtlarına itibar edilemeyeceğinin anlaşılması halinde, davacı şahidi yeniden detaylı olarak dinlenerek, davacının ne sıklıkla Pazar çalışması yaptığı tespit edilmeli, usuli kazanılmış haklar dikkate alınmalı ve davacı şahidinin kendi çalıştığı dönemi bilebileceği de gözetilerek sonuca gidilmelidir.