Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/21889 K.2014/22966

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 28/04/2005 tarihinden 13/01/2006 tarihine kadar davalı şirkete ait işyerinde Hamzabeyli sınır kapısı inşaasında hamal, getir götür işçisi olarak çalıştığını, iş akdine 13/01/2006 tarihinde haksız son verildiğini, ocak ayından 13 günlük ücret alacağının ödenmediğini, günde 12-13 saat çalıştığını, hafta sonları, bayram günleri ve resmi tatillerde de aynı şekilde çalıştığını iddia ederek, 50,00 TL ücret alacağı, 50,00 TL ihbar tazminatı, 50,00 TL fazla mesai ücreti, 50,00 TL genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı taraf duruşmaya katılmamış, cevap dilekçesi vermemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davalı işyerinde 07-19 saatleri arasında cumartesi ve pazar günleri dahil çalışıldığını tanık Mehmet' in ifade ettiği ayrıca tanık Ahmet' inde fazla çalışma yapıldığını beyan ettiği gerekçesiyle davacının günde 4 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır.

Davacı tanığı Ahmet, hizmet tespiti dosyasındaki tanıklığı itibariyle davacı ile aynı dönem çalışmış diğer tanik Mehmet ise davacıdan evvel işyerinden ayrılmıştır. Her iki tanığa da davacının çalışma saatleri, haftanın kaç günü çalıştığı hususları sorulmamış, tanıkların bu yönde bir beyanları olmamıştır. Bilirkişinin davacının 07-19 saatleri arasında çalıştığını kabul ederek hesap yapmasının dayanağı anlaşılamamıştır.

Bu sebeple Mahkemece tanıklar yeniden çağrılarak davacının günlük çalışma saatleri, haftanın kaç günü çalıştığı, dini bayram ve resmi tatillerde çalışmasını sürdürüp sürdürmediği ayrıntılı olarak sorularak günlük ve haftalık çalışma saatleri belirlenmeli,varsa fazla çalışma ve genel tatil çalışma ücreti buna göre hesaplanmalıdır. Yazılı şekilde eksik inceleme ile sonuca gidilmesi hatalıdır.

3-Bilirkişi tarafından genel tatil ücreti hesabı adı altında hafta tatili ücreti hesabı yapılmıştır. Davacı hafta tatili ücreti talebinde bulunmamış, genel tatil günlerinde çalıştığını iddia ederek genel tatil ücretinin hüküm altına alınmasını istemiştir.

4857 sayılı İş Kanununun 47 nci maddesinde, Kanunun kapsamındaki işyerleri bakımından, ulusal bayram ve genel tatil günü olarak kabul edilen günlerde çalışma karşılığı olmaksızın o günün ücretinin ödeneceği, tatil yapılmayarak çalışıldığında ise, ayrıca çalışılan her gün için bir günlük ücretin ödenmesi gerektiği hükme bağlanmıştır. 2429 sayılı Ulusal Bayram ve Genel Tatiller Hakkında Kanunun 2 nci maddesinde ise, resmi ve dini bayram günleriyle yılbaşı gününün genel tatil günleri olduğu açıklanmıştır.

Buna göre; genel tatil günleri, 1 Ocak, 23 Nisan, 19 Mayıs, 30 Ağustos günleri ile Arife günü saat 13.00’da başlanan üçbuçuk günlük Ramazan Bayramı ve Arife günü saat 13.00’de başlayan dörtbuçuk günlük Kurban Bayramı günlerinden oluşur. Ulusal bayram günü 28 Ekim saat 13.00 ten itibaren başlayan 29 Ekim günü de devam eden birbuçuk gündür. 2429 sayılı Yasanın, 5892 sayılı Yasayla değişik 2 nci maddesi uyarınca da, 1 Mayıs genel tatil günüdür. İşçinin ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışıp çalışmayacağı toplu iş sözleşmesi veya iş sözleşmesiyle kararlaştırabilir Davacı ulusal bayram genel tatil ücreti istemiş hafta tatili ücreti talebi olmamıştır.

Somut olayda ulusal bayram genel tatil ücretinin yukarda belirtilen günler itibariyle tanık beyanları gözetilerek hesaplanması gerekirken hafta tatili ücreti hesabı yapılıp genel tatil ücreti adı altında kabul kararı verilmesi hatalıdır.

4-Mahkemece fazla çalışma ücretinden takdiri bir indirim yoluna gidilmemiştir.Son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği Dairemizce istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Davacının davalı işyerinde çalışma süresi yaklaşık 9 aydır. Davacının çalışma süreside dikkate alınarak, hakkın özüne dokunmayacak bir oranda takdiri indirim yapılarak karar verilmelidir.

F) Sonuç: