Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/24675 K.2014/26525

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde vardiya müdürü olarak çalışırken ücretlerinin ödenmemesi ve yıllık izinlerinin kullandırılmaması nedeni ile iş sözleşmesini haklı olarak fesh ettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla çalışma ve yıllık izin ücreti alacağının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, fesih ihtarnamesinin haklı nedene dayanmadığını, işyerinde 3 vardiya sistemiyle çalışıldığından fazla çalışmanın olmadığını, davacının çalıştığı sürece tüm izinlerini de kullandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı işyerinde üç vardiya sistemiyle çalışıldığı halde iş durumuna göre yasal iş sürelerinin üzerinde fazla çalışma yapıldığı ve fazla çalışma karşılığı ücretlerin ödenmediği, bu nedenle davacı tarafından yapılan feshin haklı olduğu, davacının kıdem tazminatı ile fazla çalışma ve yıllık izin ücretine hak kazandığı, gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı, fazla çalışma ücretlerinin ödenmemesi ve yıllık ücretli izinlerinin kullandırılmaması nedeni ile iş sözleşmesini haklı nedenle sona erdirdiği iddiası ile alacak talebinde bulunmuş olup Mahkemece davacının 3 haftada bir 9 saat fazla çalışma yaptığı ve karşılığının ödenmemesi nedeni ile feshin haklı nedenle olduğu kabul edilmiştir.

Dosyada mevcut 01/0/2009 ve 01/04/2009 başlangıç tarihli iş sözleşmelerinde davacıya ödenen ücretin içine yıllık 270 saatlik fazla çalışmanın dahil olduğu görülmüş olup Mahkemenin kabulünde olan üç haftada bir 9 saat fazla çalışma yıllık 270 saatlik çalışmayı aşmamaktadır. Ancak hükme esas alınan raporda açıklanan sözleşme hükümlerinin dikkate alınmadığı görülmüştür.

Mahkemece dosyada mevcut 01/0/2009 ve 01/04/2009 başlangıç tarihli iş sözleşmeleri davacıya gösterilip imza ve ücret hakkında beyanı alınıp bu sözleşmelerin imza tarihinden sonraki dönemde yapılan fazla çalışma ücreti hesabında yıllık 270 saatlik sınırlama göz önüne alınarak davacının fazla çalışma ücreti isteyemeyeceği dikkate alınmalıdır.

Ayrıca iş sözleşmeleri dışında davalı tarafından davacının tüm çalışma dönemini kapsar ve fazla çalışma ücretinin aylık ücrete dahil olduğu hükmünü içeren sözleşme bulunup bulunmadığı sorulup, ibrazı halinde sözleşme hükümleri değerlendirilerek sonuca gidilmelidir.

F) Sonuç: