KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2012/25041 E., 2014/20017 K.·Mahkemesi :iş Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Haziran 2014
- Dava
- Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ile fazla mesai ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, haksız olarak işten çıkarılıp işe iade davasını kazanmasına rağmen işe başlatılmadığını iddia ederek, kıdem-ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ve genel tatil ücretinin ödetilmesini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı T.C. ... vekili, husumet yokluğundan davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı T.C. ... vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı T.C. ...’nın aşağıdaki bent kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Somut olayda, davacının iş sözleşmesi, işverence 14.04.2009 günü feshedilmiş, işe iade davası kabul ile sonuçlanıp karar kesinleşmiş ve davacının süresi içindeki talebine rağmen işe başlatılmamış olup gerçek fesih tarihi, işe başlatılmamanın kesinleştiği tarih olan 15.05.2010 tarihidir. Kıdem tazminatı faizinin de bu tarihten başlatılması gerekir. Mahkemece, kıdem tazminatı faizinin geçersiz sayılan fesih tarihinden itibaren başlatılması hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı yasanın geçici 3/1 maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
F) Sonuç:
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2012/25041, K. 2014/20017, 17 Haziran 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama