Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/31476 K.2014/32683

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile maaş, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren vekili, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 63 üncü maddesinde çalışma süresi haftada en çok 45 saat olarak belirtilmiştir. Ancak tarafların anlaşması ile bu normal çalışma süresinin, haftanın çalışılan günlerine günde onbir saati aşmamak koşulu ile farklı şekilde dağıtılabileceği ilkesi benimsenmiştir. Yasanın 41 inci maddesine göre fazla çalışma, kanunda yazılı koşullar çerçevesinde haftalık 45 saati aşan çalışmalar olup, 63 üncü madde hükmüne göre denkleştirme esasının uygulandığı hallerde, işçinin haftalık çalışma süresi, normal haftalık iş süresini aşmamak koşulu ile bazı haftalarda toplam 45 saati aşsa dahi bu çalışmalar fazla çalışma sayılmaz.

Somut olayda bilirkişi raporunda fazla mesai alacağı davacı tanık beyanlarına göre haftalık 24 saat ve yıllık yasal 270 saat fazla çalışma yapıldığı kabul edilerek seçenekli hesaplanmıştır. Mahkemece davacının yıllık 270 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek hüküm kurulmuştur.

Davacı tanık beyanlarına göre haftalık 24 saat fazla mesai yaptığı anlaşıldığından bilirkişinin bu yöndeki hesaplamasına itibar edilmesi gerekirken hatalı değerlendirmeyle yıllık 270 saat fazla çalışma yapıldığı kabul edilerek hüküm kurulması doğru değildir.

3-Meydana gelen zarar ile ilgili olarak davacının doğrudan herhangi bir kusurunun bulunduğu yolunda kesin ve inandırıcı bir delil sunulamamış olması dikkate alındığında, işverence haklı fesih olgusu ispat edilemediğinden, kıdem ve ihbar tazminatlarının hüküm altına alınması gerekirken hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde reddi isabetsizdir.

F) Sonuç: