Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/33580 K.2014/27042

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davacı ve davalılardan Kahramanmaraş Belediye Başkanlığı avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti

Davacının özetle; yaklaşık 7 yıl süre ile Kahramanmaraş Belediye Başkanlığı temizlik araçlarında şoför olarak çalıştığını, maruz kaldığı bir kaza nedeni ile uzun süre tedavi gördüğünü ancak tedavisi sona ermeden işten çıkarıldığını ve kıdem tazminatının ödenmediğini ve davalıların, kıdem tazminatından müteselsilen sorumlu olduklarını belirterek; 1.000,00 TL. kıdem tazminatının, iş akdinin feshi tarihinden itibaren işleyecek mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Kahramanmaraş Belediye Başkanlığı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davalı K.. K.Maraş İnşaat Temizlik Turizm .A.Ş. adına çıkarılan çağrı kağıdının 08.02.2012 ve 09.02.2012 tarihlerinde ayrı ayrı tebliğine rağmen yazılı veya sözlü olarak yargılamaya katılmadığı anlaşılmıştır.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı K.Maraş Belediyesi ve davacı temyiz etmiştir

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı belediyenin tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Somut olayda; bilirkişi hizmet süresinin tespitinde, tek tek çalışılan dönemlerin dökümünü yaparak toplam, 6 yıl 3 ay 21 gün hizmet süresi bulunduğu sonucuna varmıştır.Yerel mahkemece 1999 yılının yanlış olarak hesaplandığı düşüncesiyle sonuç olarak hizmet süresinin 5 yıl 11 ay 23 gün bulunduğunu kabul etmiştir. Ancak dosyadaki bilirkişi raporunda dökümü verilen hizmet süreleri toplandığında, davacının toplam 2408 gün çalıştığı görülmektedir. Mahkemece çalışma süresine ilişkin tüm bu çelişkiler giderilmeden ve bu konuda denetime elverişli yeni bir rapor alınmadan sonuca gidilmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir

F) Sonuç: