Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/33926 K.2014/27550

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde harita kadastro teknikeri olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde feshedildiğini ileri sürerek, kıdem, ihbar ve kötüniyet tazminatı ile fazla çalışma, yıllık izin, bir kısım maaş, maaş zammı farkı, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının 18/10/2010 tarihinde haber vermeden işe gelmediğini, bu durumun 25/10/2010 tarihinde kayıt altına alındığını ve davacının iş akdinin haklı nedenle sona erdirildiğini, bu nedenle davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin yerinde olmadığını, işyerinde fazla çalışma yapılmadığını, hafta sonlarında çalışılmadığını, her altı ayda bir maaşlara zam yapılma vaadinde bulunulmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı tarafın iş akdinin feshinden önce 18/10/2010 tarihinde işçinin işten kendisinin ayrıldığının anlaşıldığı, ücretin ödenmemesi halinde işçinin iş akdini fesih imkanı bulunduğu bu nedenle davacının kıdem tazminatına hak kazandığı ancak ihbar tazminatını isteyemeyeceği, kötüniyet tazminatı koşullarının da oluşmadığı, davacının bir kısım maaş, fazla çalışma, hafta tatil çalışması ve yıllık izin ücretine hak kazandığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı ve tüm hafta tatillerinde çalışıp çalışmadığı taraflar arasında çekişmeli olup bu çalışmaların kanıtı açısından davacı tarafça tanık dinletilmiştir.

Davacı tanıklarından O.. K..'in çalışma koşullarına ilişkin beyanı bulunmayıp diğer tanık G.. E.. ise ayda 2 hafta tatili çalışıldığını net olarak açıklayıp diğer haftalarda çalışma yönünden hesaplamaya elverişli beyanda bulunmamıştır.

Bu halde davacının ayda 2 hafta tatili çalıştığının kabulü ile sonuca gidilmesi gerekmekte olup fazla çalışma ücreti hesabında hafta tatili çalışılan haftalar için 7,5 saati aşan kısmın fazla çalışma olacağı da gözetilerek hesaplama yapılmalıdır.

Davacının ispatı olmadığı halde tüm hafta tatilinde çalışma yapıldığını kabul eden ve 7. günkü çalışmayı hem hafta tatili hem de fazla çalışma ücreti hesabında değerlendirip mükerrer hesaplama yapan bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması hatalı olup bozmayı grektirmiştir.

F) Sonuç: