KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2012/36790 E., 2014/30413 K.·Mahkemesi :iş Mahkemesi (Üsküdar 1.İŞ)
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Ekim 2014
- Dava
- Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
280 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı işçi kıdem tazminat, fazla çalışma ücreti, bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesi istekleriyle bu davayı açmıştır.
Davalı işveren davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece isteklerin kısmen kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı temyiz etmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı işçi dava ve ıslah dilekçesinde toplam 13.39,88TL fazla çalışma ücreti talebinde bulunmuş, bilirkişi raporunda alacak 5.209,91 TL olarak hesaplanmıştır. Mahkemece 1/3 oranında indirim gidilerek 3.473,27 TL nin kabulüne karar verilmiştir. Fazla çalışma ücretinin kısmen reddinin taktiri indirime dayandığı belirtilerek davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmemiştir.
Dairemizin son yıllarda kararlılık kazanmış uygulamasına göre taktiri indirimden kaynaklanan ret sebebiyle davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmemektedir. Ancak somut olayda reddin dayanağı sadece taktiri indirim değildir. Talep edilen miktarın indirimden kaynaklanmayan ve reddedilen kısmı üzerinden davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmelidir. Kararın bu yönden bozulması gerekirse de bu durum yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HMK’nun geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıdaki gibi düzeltilerek onamaya dair karar verilmiştir.
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2012/36790, K. 2014/30413, 21 Ekim 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama