Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/39122 K.2014/35351

Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, davalıya ait Adana'da ki iş yerinde 18.11.2004 tarihinde işe başladığını, 31.08.2008 tarihinde iş akdinin muvazaalı olarak istifası sağlanarak sona erdirildiğini, aynı holding bünyesinde E. Enerji Üretim A.Ş. de çalıştığını, 17.11.2004 tarihinde ayrılarak 18.11.2004 tarihinde O. da işe başladığını, O. ya geçtiğinde tüm haklarının ödendiğini, işverenin samimi beyan ve uygulamaya güvenerek istifa dilekçesi hazırlayarak 17.07.2008 tarihinde iki defa istifa dilekçesi alındığını, E. da çalışmak üzere istifa beyanının alındığını ancak aynı gün iki dilekçenin değiştirilerek sadece istifa beyanının alındığını beyanla, kıdem tazminat ile fazla çalışma ücreti ve hafta tatili ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren, davacının kendi iradesi ile istifa ettiğini, istifa eden kişinin kıdem tazminatı talep edemeyeceğini, çalıştığı süre içerisinde davacının tüm haklarının ödendiğini bu nedenle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının istifa ederek iş akdini sonlandırdığı, kıdem tazminatı ödemesi yönünde iş yerinde genel uygulamanın bulunmadığı, davacının fazla çalışmasına yönelik bir talimatının bulunmadığı, tanık beyanı ile de bu hususun teyit edildiği,dosyaya ibraz edilen çalışma kitabının H/02-H/03 sayfalarında da fazla çalışma sayılamayacak hususların belirlendiği gerekçesiyle davaya konu isteklerin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçi, 20.09.2001 tarihinde E.AŞ. işyerinde çalışmaya başlamış, 16.11.2004 tarihinde istifa etmesine rağmen kıdem tazminatı ödenerek aynı gurup şirketlerinden davalı O. Anonim Şirketine geçişi yapılmıştır.

Davacı bu defa 17.07.2008 tarihinde iki ayrı istifa dilekçesi vermiş ve her ikisinde de 31.08.2008 tarihi itibarıyla işyerinden ayrılacağını açıklamıştır. Ancak dilekçelerin birinde grup şirketlerinden E. şirketinde işe başlamak üzere ayrıldığı belirtilmiştir. Her iki dilekçeye işveren yetkilileri tarafından “uygundur” açıklaması yazılmıştır. Bu arada dilekçenin verilmesinden bir gün önce davacı işçi ile E.Şirketinin yetkilileri arasında çeşitli mail yazışmaları yapılmış ve E. şirketine geçişin uygun görüldüğü bilgisi verilmiştir.

Davacı işçi dilekçesinde belirtildiği üzere 31.08.2008 tarihine kadar çalışmış ancak E. şirketine geçiş işlemi yapılmamıştır.

Davacı işçiye grup içi şirketler arasında nakil konusunda güven verildiği ve istifa dilekçesinin bu kayıtla verildiği dosya içindeki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Davacı istifa dilekçesi içeriğinde dahi diğer şirkette çalışmaya başlamak için ayrıldığını açıklamıştır. Davacı işçi daha önce E. Şirketinde çalışırken aynı yöntemle istifa ederek davalı işverene geçişi sağlanmış ve bu arada kıdem tazminatı ödenmiş olmakla, davacı aynı şekilde önceki şirkete geçişinin sağlanacağı inancıyla istifa dilekçesini vermiştir.

Davacının E. Şirketine geçişi sağlanmadığına göre istifası geçerli olmayıp, davaya konu kıdem tazminatına hak kazandığı kabul edilmelidir. Dosya içinde yer alan bilirkişi hesap raporu bu yönden bir değerlendirmeye tabi tutularak isteğin kabulü gerekirken yazılı şekilde talebin reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: