Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/39836 K.2014/31210

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A)Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde ve duruşmadaki beyanlarında özetle davacı işçinin davalı işverene ait iş yerinde 17/06/2007-25/09/2008 tarihleri arasındaki dönemde elektrik kalfası olarak çalıştığını, müvekkilinin günlük 80,00 TL net ücret ile yemek yol ve diğer tüm sosyal yardımları aldığını, davalı işverenliğin ortada hiçbir haklı neden yokken 25/09/2008 tarihinde müvekkilinin iş akdini feshettiğini ve bu tarihten sonra müvekkilini iş yerine almadığını, müvekkilinin çalıştığı süre boyunca yıllık izin günlerinde, ulusal, resmi, dini ve genel bayram tatillerinde çalışmasına rağmen ücretlerini alamadığını,

müvekkilinin haftanın 7 günü 08.00-23.00 saatleri arasında çalıştığını ancak fazla mesai ücreti almadığını, müvekkiline kıdem ve ihbar tazminatlarının da ödenmediğini beyanla hak ettiği işçilik alacaklarının tahsilini talep ve dava etmiştir.

B)Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde ve duruşmadaki beyanlarında özetle; davacı işçinin açmış olduğu davasında haksız olduğunu, hak etmiş olduğu tüm alacakların kedisine ödenmiş olduğunu, davacının işe başlama tarihinin 04/09/2007 olduğunu, davacının günlük yevmiyesinin 40,00 TL olduğunu, müvekkil iş yerinde, günlük yevmiye ile çalışan işçilerin akşam mesaiye kaldıklarında bir gün daha çalışmış gibi günde 2 yevmiye hak edebildiklerini, yevmiye çizelgelerinden anlaşılacağı üzere davacı işçinin fazla çalışma yaptığı zamanlarda bu ücretini fazlasıyla aldığını, davacının müvekkil kurum nezdinde ulusal, resmi, dini,

genel bayram ve fazla mesai alacağı bulunmadığını, yevmiye defterlerinde eksik yevmiye yatan haftalarda ise davacı işçinin izin kullandığının anlaşıldığını, davacının müvekkil kuruma ait okul inşaatlarında elektrik kalfası olarak çalıştığını, inşaat süresinin sona ermesi nedeniyle davacının yaptığı işin sona ermesi sebebiyle iş akdinin feshedildiğini, belirli bir süre çalışması nedeniyle de müvekkil kurumun davacıya ihbar tazminatı verme zorunluluğunun bulunmadığını belirterek; davacının dilekçesinde dile getirdiği alacak taleplerinin hiçbir dayanağı ve haklılığı bulunmadığından haksız davanın reddini ileri sürmüştür.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Davacının iddiasının 25/09/2008 tarihinde davalı işverenliğin hiçbir sebep göstermeksizin davacının iş akdini feshettiği ve o günden sonra davacıyı iş yerine almadığı, davalı savunmasının ise, davacının yapmakta olduğu görevin sona erdiği ve bu tarihten itibaren davacı işçinin işine son verildiği şeklinde olduğu, ancak davalı tarafın bu iddiasını kanıtlayacak şekilde davacının belirli süreli iş sözleşmesini dosyaya sunmadığı, her ne kadar davacı işçi yevmiye usulü çalışsa dahi hizmet süresi tarihleri göz önünde bulundurulduğunda iş sözleşmesinin belirsiz süreli olduğunu kabul etmek gerektiği ve dolayısıyla davacının haklı bir neden olmaksızın iş akdinin feshedildiğinin anlaşıldığı belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1. Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2. İhbar tazminatının dava dilekçesi ile istenen 100 TL’sine dava tarihi olan 22/07/2011 tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, dava tarihinin hüküm fıkrasında 27/02/2011 olarak yazılması hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/1. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

F)Sonuç: