Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/4012 K.2014/8326

Yerel mahkeme, asıl davayı kısmen kabul etmiş, karşı davayı reddetmiştir. Hüküm süresi içinde davalı ve karşı davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı iş yerinde 03/07/2006-04/07/2007 tarihleri arasında acil hemşiresi olarak çalıştığını, devlet memurluğuna atamasının yapıldığı ve çalıştığı sürede doğmuş olan fazla çalışma ücretleri ödenmediği için haklı olarak iş akdine son verdiğini, son maaşı olan Haziran 2007 maaşı ile Temmuz ayında çalıştığı süre ücretinin ve çalıştığı süre boyunca doğmuş olan fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini, son aylık ücretinin net 990.00 TL. olduğunu, bir öğün yemeğin işveren tarafından verildiğini, işe gidiş gelişin servis ile sağlandığını, aylık 142,88 TL. özel sağlık sigortası priminin işveren tarafından ödendiğini,

haftada 45 saatin üzerinde çalışıldığını iddia ederek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 100 TL. kıdem tazminatı, 100 TL. fazla çalışma alacağı, 900 TL. ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Karşı davanın reddini istemiştir. B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı karşı davacı A. Sağlık Hizmetleri ve Tic.

A.Ş. vekili cevap dilekçesinde; davacının 03/07/2006 tarihinde müvekkili şirkette işe başladığını, 22/06/2007 tarihinde başka bir işte çalışmak üzere müvekkili şirketle arasındaki iş akdini tek taraflı olarak feshettiğini yani istifa ettiğini, iş akdini feshetmek için herhangi bir haklı sebep ileri sürmediği gibi devlet kadrosuna sözleşmeli personel olarak kendi tercihi ile geçtiğini, bu nedenle kıdem tazminatı talep hakkı olmadığını, davacının imzaladığı hizmet sözleşmesinin 6.4 maddesi hükmü gereği 2.970 TL. tutarında cezai bedel ve 528 TL. tutarında 15 günlük ihbar tazminatı borcu bulunduğunun tespit edildiğini,

davacının verdiği yazılı taahhütname ile Haziran/Temmuz ayı maaşının şirkete olan ihbar tazminatı ve cezai bedel borcundan mahsup edilmesini peşinen kabul ettiğini, verdiği muvafakat nameye istinaden maaş alacaklarının şirkete olan borcundan mahsup edildiğini, bakiye alacaklar için de takip yapılmak zorunda kalındığını, İş kanununun 17. maddesi hükmüne göre davacının müvekkili şirkete ihbar tazminatı borcu bulunduğunu, davacının hizmet sözleşmesinin 6.4 maddesi hükmü gereği haksız olarak iş akdini feshetmesi durumunda işverene 3 aylık net ücret toplamı cezai bedel ödemeyi kabul ettiğini,

davacının iş akdini feshederken istifa dilekçesinde devlet memurluğuna atamasından dolayı çalıştığı pozisyondaki görevinden ayrılmak istediğini belirterek istifa sebebini açıkça bildirdiğini, mahkemede ileri sürdüğü fazla çalışma ücretlerinin ödenmemesi sebebiyle fesih iddiasının dinlenilmesinin mümkün olmadığını, kaldı ki davacının ödenmemiş fazla çalışma alacağı olmadığını, 45 saatin üzerinde çalışma yapmadığını, gün içerisinde bir saat yemek ve ayrıca 30 dakika ara dinlenmesi bulunduğunu, hizmet sözleşmesinin 4.a maddesine göre alınan ücrete fazla çalışma ücretlerinin de dâhil olduğunu savunarak haksız davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı, 22/06/2007 tarihli istifa dilekçesinde devlet memurluğuna atandığı için istifa ettiğini belirtmiştir. İşçi, istifa dilekçesindeki nedenle bağlıdır. Kendi isteğiyle haklı neden olmadan ayrılan işçi kıdem tazminatı hakedemez. Bu nedenle davacının kıdem tazminatı talebinin reddi yerine, kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

3-Davacı, 22.06.2007 tarihli istifa dilekçesiyle 02.07.2007 tarihinde işten ayrılacağını bildirmiş, bu tarihte de görevinden ayrılmıştır. Ancak, davacının iş akdini feshi, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 24. Maddesinde düzenlenen haklı fesih sebeplerinden birine uymadığından davacının A.Sağlık Hizmetleri A.Ş.’ ye ihbar tazminatı ödemesi gerekir.

Bu nedenle karşı davacı A. Sağlık Hizmetleri A.Ş.’ nin ihbar tazminatı alacağı yönünden işçi aleyhine başlatılan takibin devamına karar verilmesi gerekirken karşı davanın reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: