Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/4437 K.2014/9137

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı şirkette 2007 yılının 10. Ayında işe başladığını, 31.03.2010 tarihine kadar aralıksız olarak bu çalışmasını sürdürdüğünü, son aldığı ücretin net 750,00 TL olduğunu, şirketin İstanbul'daki işyerinde görevlendirildiği,

gitmemesi halinde iş akdinin feshedilmiş olacağına ilişkin ihtar yapıldığını, cevabi ihtarname ile bu görevlendirmeyi kabul etmediğini bildirdiğini, işin asıl niteliklerinde köklü değişiklik sayılacak böylesi bir görevlendirmenin haksız olduğunu, ödenmiş bir yolluk ve harcırah da bulunmadığını, bu şekilde iş akdinin sona erdirildiğini, çalıştığı dönem boyunca 12 saat çalışıp 24 saat dinlendirildiğini, fazla mesai parası ödenmediğini, hafta sonlarında, dini ve milli bayramlarda da bu şekilde çalıştırıldığını iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai,

ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatili alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının davalı işyerinde 17.10.2007-31.3.2010 tarihleri arsında asgari ücretle çalıştığını, 3 vardiya sistemi ile 12 saat çalışma, 24 saat dinlenme şeklinde çalıştığını, dolayısıyla bir haftada 3 gün, bir haftada 4 gün çalıştığını, haftalık çalışmasının hiçbir şekilde aşılmadığını, fazla mesai isteğinin yerinde olmadığını, hafta tatili, resmi, genel tatil, bayram çalışması isteklerinin de dayanaksız olduğunu, bayram günleri joker elemanların çalıştırıldığını, davacının imzaladığı sözleşmede ülke sınırları içinde şirketin işyerinin bulunduğu yerlerde çalışmayı taahhüt ettiğini, görevlendirilen projede çalışmayı kabul etmeyerek istifa etmesi sebebiyle kıdem ve ihbar tazminatı istemeye de hakkı olmadığını savunarak açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalı işverenin davacıyı haksız olarak işten çıkardığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresi içersinde taraflarca temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı ve davalı kabulü, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre davacının 12 saat çalışma, 24 saat dinlenme usulü ile çalıştığı sabit olmakla, mahkemece 24 saat çalışma-24 saat dinlenme usulüne göre hesap yapan bilirkişi raporuna itibar edilmesi hatalıdır.

Zira, 12 saat çalışma, 24 saat dinlenme usulü ile çalışmada davacının, ayda 3 hafta 5 gün, 1 hafta 4 gün olmak üzere, günde 12 saat çalışması söz konusu olup, ara dinlenmelerin tenzili ile 5 gün çalıştığı günlerde haftada 7,5 saat fazla çalıştığı, 4 gün çalıştığı haftada ise fazla çalışmasının olmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece bu husus gözetilmeksizin, hatalı bilirkişi raporunun hükme esas alınması isabetsizdir.

3- 12 saat çalışıp, 24 saat dinlenme usulüne göre yapılan çalışmalarda işçi hafta tatili alacağına müstehak olmadığından bu alacağa hükmedilmesi de hatalıdır.

4- Davacının 12 saat çalışıp, 24 saat dinlenme usulü ile çalıştığı kabul edildiğine göre ulusal bayram ve genel tatil günlerinin en azından 1/2'sinde çalışmadığı göz önünde bulundurularak hesap yapılması gerekirken ulusal bayram ve genel tatillerin tamamında çalıştığı kabulü ile hesap yapan bilirkişi raporuna itibar edilmesi isabetsizdir.

5- Fazla mesai alacağından % 60 takdiri indirim yapılması hakkın özünü etkileyecek nitelikte fazla olup, daha makul oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi de bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: