Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/5143 K.2014/9763

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin 04.05.2005 - 11.03.2008 tarihleri arasında üst yapı formeni olarak çalıştığını, iş akdinin işveren tarafından bildirimsiz olarak feshedildiğini, maaşının 1500 dolar olduğunu ve ayrıca 3 öğün yemek ve barınma sağlandığını, haftanın 7 günü 07.00 -23.00 arası çalıştığını, alacaklarının ödenmediğini iddia ederek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, bakiye ücret, fazla mesai ücreti ve tatil ücretlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve tatil ücretlerinin davalıdan tahsiline, yıllık izin ücreti, bakiye ücret, fazla mesai ücreti taleplerinin reddine hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının fazla çalışma alacağı bulunup bulunmadığı hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, bordrolarla örtüşen ödemelerin davacının banka hesabına aynen yatırıldığı, ödemeler içinde fazla mesai kaleminin de bulunduğu, bu nedenle davacının fazla çalışma alacağı bulunmadığı kanaati bildirilmiş ve mahkemece de, davacının fazla mesai yaptığı hususunun kesin ve inandırıcı delillerle ispat edilemediği gerekçesiyle fazla çalışma alacağı talebinin reddine karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir.

Bu dosya ile emsal nitelikte olan ve Dairemizin 2011/31 Esas, 2011/14440 Karar sayılı ilamı ile onanan Ankara 13. İş Mahkemesi'nin 2008/432 Esas sayılı dosyasında hükme esas alınan bilirkişi raporunda, 30 gün çalışılan her ay için 141 saat, eksik çalışılan günler için de aynı oranda fazla çalışma ücreti tahakkuk ettirildiği, fazla çalışma saat ve ücretlerinin hep aynı oranda olduğu tespitlerine yer verilmiş olup, fazla çalışma alacağı hesaplanarak hüküm altına alınmıştır.

Somut olayda da davacı işçi yönünden aynı bordro yönteminin uygulandığı bordrolarda gösterilen fazla çalışma saat ve ödemelerinin gerçeği yansıtmadığı anlaşıldığından, bordrolardaki fazla çalışma tahakkukları dikkate alınmadan fazla mesai hesabı yapılması gerekirken, fazla mesai talebinin yazılı gerekçe ile reddi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: