Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/5663 K.2014/11064

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı şirket bünyesinde 1994 yılının mart ayında çalışmaya başladığını, uzun zamandır ücretinin geç ödendiğini, yol harcırah ve giderlerinin eksik ödendiğini, bu nedenlerle 31.08.2010 tarihinde iş akdini haklı nedenle feshettiğini, çalışma süresi boyunca fazla çalışma, hafta tatili ve bayram tatili çalışmalarına karşılık ücretlerinin ödenmediğini ve yıllık ücretli izinlerinin kullandırılmadığını iddia ederek kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili alacağının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili, zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davalılar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi olmadığını, husumetin son çalıştığı D.. N.. Ltd. Şti’ne yöneltilmesi gerektiğini, işe giriş tarihinin 01.01.1995 olduğunu, 2003, 2004 ve 2005 yıllarında istifa ile işten ayrıldığını ve müvekkilini ibra ettiğini, yıllık izinlerini kullandığını, kış aylarında fazla mesainin sözkonusu olamayacağını, davacının asgari ücretle çalıştığını savunarak açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının 4857 sayılı yasanın 24/II-e maddesi kapsamında iş akdini feshettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı süresi içersinde davalılar vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dosyaya sunulan imzalı ücret bordroları ve hesap pusulalarında 2010/Ocak, mart ile 2009/Mart, Ekim, Kasım ve Aralık aylarında fazla mesai ücretinin tahakkuk ettirildiği anlaşılmakla, bu imzalı belgelerin davacıya gösterilerek imzaların aidiyeti belirlenip, sonucuna göre davacının fazla mesai alacağı hesabından bu ayların dışlanıp dışlanamayacağının düşünülmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir

F) Sonuç: