Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/6698 K.2014/11328

Yerel mahkeme, asıl davayı hüküm altına almış, karşı davayı reddetmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş davalı ve karşı davacılar avukatı tarafından duruşma talep edilmiş ise de; HUMK.nun 438.maddesi gereğince davalı ve karşı davacılar avukatının duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı ve Karşı Davalı İsteminin Özeti:

Davacı ve karşı davalı işçi, ödenmeyen ücret ile vekalet ücreti alacaklarının ve uğradığı haksızlıkların karşılığı olarak manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalılar Karşı Davacılar Cevabının Özeti:

Davalılar ve karşı davacılar, açılan davanın reddi ile tarafları lehine ihbar ve manevi tazminatın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davacıların davasının reddine karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar avukatları temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı/karşı davalı işçinin ve davalı karşı davacı Banka’nın tüm davalı/karşı davacı Ş..Y..nun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Uyuşmazlık, taraflar arasındaki ilişkide manevi tazminatın koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

Mahkemece, karşı davacıya hakaret edildiğine dair manevi tazminatı gerektirir delil ortaya konulmadığından manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Oysa ki davacının toplam 19 işyeri çalışanına gönderdiği 21.07.2009 tarihli ve “V......’tan ayrılış mesajımdır” konu başlıklı elektronik postayla, çalıştığı birimin başkanı olan davalı/karşı davacı Ş.. Y.. hakkındaki “Kırık çöpümü bile emanet edemeyeceğim, Bankadaki yozlaşmanın en açık örneği olduğunu düşündüğüm Ş..Y..” yönünde yazdığı sözler ve bu sözlerin ifade ediliş tarzı aşağılama niteliğini haiz olduğu gibi, sözkonusu elektronik postanın sıhhati de ihtilaflı değildir.

Bu itibarla, dosyadaki delil durumuna göre karşı davacı Ş.. Y..’nun manevi tazminat talebinin kabulü gerekirken, aksi yönde yazılan gerekçe ile reddine karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: