Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/7280 K.2014/11582

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, duruşmada vekili tarafından tekrarlanan dava dilekçesi ile, 05.09.2007 tarihinde çalışmaya başladığını, işyeri müdürü olan İ..H..V.. tarafından tacize uğradığını, alacaklarının ödenmediğini iddia ederek, kıdem tazminatı, ihbar tazminat ve ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının 27.11.2007 tarihinde işe girdiğini, kendi isteğiyle 07.10.2010 tarihinde işten ayrıldığını, işverence iş aktinin sebepsiz fesih iddiasını kabul etmediklerini, davacının 07.10.2010 tarihinde işe gelmemesi nedeniyle davacının iş akdinin aynı gün 4857 Sayılı Yasa’nın 25/II-g maddesi gereği devamsızlıktan feshedildiğini, müdür tarafından taciz edildiği gibi bir takım gerçek dışı iftiralarla dava açmasının,işverenin haklı fesih hakkını ortadan kaldırmaya yönelik muvazaalı bir davranış olduğunu, davacının tüm ücretlerinin ödendiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının her ne kadar dava dilekçesinde “iş veren müdürü olan İ..H..V.. tarafından tacize uğradım.

Buna karşılık vermeyince işi bıraktığımı” biçiminde beyanda bulunmuş ise de bu beyanının davacı tarafından hizmet akdinin feshedildiği şekilde anlaşılmaması gerektiği, davacının yaşı, sosyal seviyesi,iş yerinde çalışırken cinsel tacize uğraması göz önüne alındığında taciz sonunda davalı iş veren tarafından hizmet akdinin eylemli olarak feshedildiğini anlatmaya çalıştığı, kaldı ki davalı iş verenin bu yönde herhangi bir savunması olmadığı gibi gönderdiği ihtarname ile 1 gün devamsızlık nedenine dayalı olarak akdin feshedildiğinin belirtildiği,

4857 sayılı yasanın 25/II-g maddesine göre davacının 1 gün süre ile işe devamsızlığın davalı iş veren yönünden haklı nedenle fesih nedeni oluşturmayıp davalı iş verenin yasal ispat külfetini yerine getirmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne hükmedilmiştir.