Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/7286 K.2014/14495

Yerel mahkeme, asıl davayı kısmen hüküm altına almış, karşı davayı reddetmiştir. Hüküm süresi içinde davalı ve karşı davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı-karşı davalı vekili; davacının, davalı işyerinde 20/07/2005 tarihinde mobilya ustası olarak çalışmaya başladığını, davacının sürekli olarak fazla mesai yapmasına rağmen, fazla mesai ücretlerinin ödenmemesi, sigorta primlerinin yatırılmaması ve davalı işverenin " seni işten çıkaracağım, sana verdiğim paraya değmez, aynı paraya iki işçi çalıştırırız." şeklinde rencide edici sözleri ile istifaya zorlanması nedeniyle haklı olarak işi bırakmak zorunda kaldığını, işçilik alacaklarının ödenmediğini iddia ederek, kıdem tazminatı ve fazla mesai ücretinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı-karşı davacı şirket vekili ; davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, kendi isteği ile işten ayrılan davacının, kıdem tazminatı talep edemeyeceğini, davacının, haftalık 45 saatten fazla çalışma yapması halinde, fazla çalışma ücretlerinin ödendiğini, davanın reddi gerektiğini savunmuş, iş akdini haksız fesheden davacının ihbar tazminatı ödemesi gerektiğini iddia ederek, ihbar tazminatının davacıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı-karşı davacı şirket vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı-karşı davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşçiye ücreti dışında ödenen asgari geçim indirimi yasa ile getirilmiş olup, bireyin veya ailenin asgari geçim düzeyini sağlayacak bölümünün toplam gelirden düşülerek vergi dışı bırakılmasıdır. Bu nedenle ücretin eki değildir. Anılan alacak yasadan kaynaklanmaktadır. Bu nedenle giydirilmiş ücretin asgari geçim indiriminin de dahil edilerek hesaplanması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: