Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/8929 K.2014/15892

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin, fazla mesai alacağı, hafta tatili ücreti, genel tatil ücretleri ve ödenmeyen ücret alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının 18.05.2009 tarihinde işyerine geldiğini, yarım gün izin aldığını, öğleden sonra çalışmasına başlayarak günü tamamladığını, 19.05.2009 tarihinde işyerinin tatil olduğunu, ihtiyaç duyulan işçilerin çalıştığını, davacıya ihtiyaç olmadığını, davet edilmediğini, buna rağmen davacının işyerine gelerek bu konuda ustabaşı A.. K.. ile tartıştığını, işyerine almama durumunun olmadığını, 20.05.2009 tarihinde işveren vekili T.. B.. ile görüştüğünü, ustabaşı A.. K.. ile anlaşamadığını, bu nedenle tazminatları ödenerek işten çıkarılmasını talep ettiğini, Tanerin ise davacıya diğer ustabaşı Mustafa yanında çalışması teklifinde bulunduğunu, davacının bunu kabul etmeyerek işyerini bakanlığa şikayet edeceğini söyleyerek işyerini terk ettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kıdem ve ihbar tazminatları açısından reddine, diğer alacaklar yönünden ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar avukatları temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2- Davalı işveren davacının kendisinin işi bıraktığını, davacı ise işverenlikçe iş akdinin feshedildiğini iddia etmektedir.

Somut olayda, davacının 18.05.2009 tarihinde fazla çalışmaya kalmadığı, 19.05.2009 günü ise işyerine geldiğinde ustabaşı A.. K.. ile tartıştığı anlaşılmaktadır. Davacının 20.05.2009 tarihinde işverence işten çıkarıldığını beyan ederek Bölge Çalışma Müdürlüğü'ne başvuruda bulunduğu görülmektedir.

Davacının işten ayrıldıktan kısa bir süre sonra başka işyerinde çalışmaya başlama olgusu, işi işçinin bıraktığına karine teşkil etmez.Davacının işyerindeki kıdemi 8 yıla yakın olup, tazminat haklarını yakacak şekilde işi terketmesi hayatın olağan akışına aykıdır. Bu nedenlerle iş sözleşmesinin davalı işverence sona erdirildiğinin kabulü ile kıdem ve ihbar tazminatlarının kabulüne karar verilmesi gerekirken, reddine karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç: