Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/9413 K.2014/14311

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm duruşmalı olarak davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK.nun 435.maddesi gereğince duruşma isteğinin süreden reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi. gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı, davalılara ait işyerinde kurumsal finansman bölümü müdür yardımcısı olarak çalışırken 2008 yılındaki başarılı çalışmaları nedeni ile prim niteliğinde ek ödeme yapılacağına karar verildiğini, hak ettiği alacağın 3 taksitle ödeneceği taahhüt edilip ilk iki taksidin ödendiğini ancak 3. taksit bedeli olan 55.000 TL nin ödenmediğini ileri sürerek prim alacağının tahsilini istemiştir. B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili, davacının prim alacağının davalılardan Yapı Kredi Menkul Değerler A.Ş tarafından taahhüt edilmiş olup davacının davalılardan U.. Menkul Değerler A.Ş ye ihbar-kıdem tazminatı ve izin hakları saklı kalmak kaydıyla devredilmiş olduğunu, prime ilişkin bir hakkın devri söz konusu olmadığından ve davalılardan U.. A.Ş tarafından yapılmış bir prim ödeme taahhüdü de bulunmadığından Ü..

A.Ş hakkındaki davanın husumet yönünden reddi gerektiğini, davacının Yapı Kredi Menkul Değerler A.Ş tarafından 15/05/2008 tarihinde performans hedefini tutturmak ve işyerinde çalışıyor olmak koşulu ile prim ödeme taahhüdünde bulunulduğunu, ödemenin gerçekleştirildiğini, 01/01/2009 tarihinden itibaren iş sözleşmesi diğer davalıya devredildiğinden 2009 yılı içinde Yapı Kredi Menkul Değerle A.Ş de bir çalışması bulunmadığından ve hak kazanma koşullarının gerçekleşmediğiden istemin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının 02/02/2007 tarihinde davalı Yapıkredi Menkul Değerler A.Ş de çalışmaya başladığı, iş sözleşmesinin her iki davalı işveren ve davacının onayı ile 01/01/2009 tarihinde diğer davalı U..

Menkul Değerler A.Ş'ne devri üzerine 01/01/2009 tarihinden itibaren çalışmasını bu şirkette sürdürdüğü, iş sözleşmesinin 31/12/2009 tarihinde sona erdiği, davacıya Yapı Kredi Menkul Değerler A.Ş de çalıştığı dönemde 15/05/2008 tarihli belge ile Mayıs 2008 ayı sonunda 65.000,00 TL, Haziran 2009 ayı sonunda 50.000,00 TL ve Haziran 2010 ayı sonunda 55.000,00 TL brüt ödeme yapılacağının taahhüt edildiği, ödeme koşulu olarak ödemenin yapılacağı tarihte kurumda çalışıyor olması ve 2009-2010 yılları arasındaki ödemeler için performans bazlı bonus kapsamında minimum puan tutturma şartı öngörülmüş olup, ilk iki ödemenin yapılmış olduğu,

15/05/2008 günlü belgede ödeme tarihleri ve miktarlarının belirtilmiş olması ve Haziran 2009 ayındaki ikinci ödemeninde U.. A.Ş.

Tarafından herhangi bir koşul aranmaksızın ödenmiş olması karşısında anılan taahhütnamenin Mayıs 2008 tarihi itibari ile hak kazanılan toplam 170.000,00 TL primin ödenme şekline ilişkin taahhüt olup, davacının bu taahhütname ile Haziran 2010 ayı sonunda ödeneceği taahhüt edilen prim alacağına hak kazandığı, işyerinde çalışma koşuluda aranmaksızın talep edilebileceği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz: Kararı davalılar avukatı temyiz etmiştir. E) Gerekçe:

Davaya dayanak 15/05/2008 tarihli belgede, dava konusu yapılan alacağa yönelik olarak "2010 Haziran sonunda 2009 PBB kapsamında minimum puanı tutturmak koşulu ile ekstra olarak 55.000 YTL brüt ödeme yapılacaktır (ödeme tarihinde kurumda çalışıyor olunması gerekmektedir)" denilmiş olup, bu yazılı belgeye göre dava konusu miktarın 2009 yılı PBB kapsamında munimim puanı tutturmak koşuluna bağlı olduğu, ödeme tarihinde kurumda çalışıyor olmanın ise sonuca etkili olmadığı anlaşılmaktadır.

Ancak davacının 2009 yılına ait PBB değerleri dosyada mevcut değildir. Bu nedenle davacının 2009 yılına ait prime esas çalışmasına yönelik araştırma yapılıp, yazılı belgedeki koşulun gereçekleşip gerçekleşmediği belirlenip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile sonuca gidilmesi hatalıdır.