Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2013/10532 K.2014/6464

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davacı ve davalı V.. İ.. Ltd Şti avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin feshinin sendikal nedene dayandığı gerekçesiyle feshin geçersizliğine ve işe iadesine, işe iade kararı verilmesi halinde işe başlatmama tazminatının 4857 Sayılı Kanun’un 21. maddesi uyarınca 8 aylık olarak belirlenmesine, kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar olan ücretin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı V.. İ.. Ltd Şti vekili müvekkilinin davacının işvereni olmadığını, davacının iş akdinin diğer davalı şirket tarafından feshedildiğini, müvekkil şirketinin yardımcı iş mahiyetinde olan forklift operatörlüğü hizmetinin diğer davalı şirketten aldığını davacının da bu hizmet dahilinde çalıştığını, davacının üye olduğunu iddia ettiği Petrol iş sendikası müvekkil şirkette toplu iş sözleşmesi yapmaya yetkili olmadığını davacının da petrol iş sendikasına üye olduğuna dair müvekkil şirkette bir bildiriminin olmadığını dolayısıyla müvekkil şirketin davacının sendika üyeliği ile ilgili bilgi sahibi olmadığını belirterek açılan davanın reddini talep etmiştir.

Davalı A.. İnşaat Taah. Tic. Ltd. Şti’nce davaya cevap verilmemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili ile davalı V.. I.. Ltd. Şti vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Davacının A.. İnşaat Taah. Tic. Ltd. Şti işçisi olduğu, ancak karar başlığında adı geçen işverenliğin “A.. Limited Turkey” olarak gösterildiği, söz konusu hususun mahallinde her zaman düzeltilebilecek maddi hataya dayandığı anlaşıldığından bu husus bozma nedeni yapılmamış olup, dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-4857 sayılı İş Kanununun 2/6 son cümlesi uyarınca asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu Kanundan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerden alt işverenle birlikte sorumludur.

4857 sayılı İş Kanunu ile asıl işverenin, bu Kanundan, iş sözleşmesinden ve alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerden sorumlu tutulması şeklindeki düzenleme, asıl işverenin sorumluluğunun genişletilmesi olarak değerlendirilmelidir.

Bu durumda, ihbar, kıdem, kötüniyet ve işe iade sonucu işe başlatmama tazminatları ile ücret, fazla çalışma, hafta tatili, bayram ve genel tatili, yıllık izin, ikramiye, pirim, yemek yardımı, yol yardımı gibi tüm işçilik haklarından birlikte sorumluluk esastır. Kanunun kullandığı “birlikte sorumluluk” deyiminden tam teselsülün, dolayısı ile müşterek ve müteselsil sorumluluğun anlaşılması gerekir.

Feshin geçersizliği ve işe iade davasının alt ve asıl işveren ilişkisinde, her iki işverene birlikte açılması halinde, davacı işçi alt işveren işçisi olup, iş sözleşmesi alt işveren tarafından feshedildiğinden, feshin geçersizliği ve işe iade yükümlülüğü alt işverenindir. Asıl işverenin iş ilişkisinde sözleşmenin taraf sıfat bulunmadığından, asıl işverenin işe iade yönünde bir yükümlülüğünden sözedilemez. Asıl işverenin işe iade kararı sonrası işçinin işe başlamak için başvurması ve alt işverenin işe almamasından kaynaklanan işe başlatmama tazminatı ile dört aya kadar boşta geçen süre ücretinden yukarda belirtilen hüküm nedeni ile alt işverenle birlikte sorumluluğu vardır. (Dairemizin 09.06.2008 gün ve 2007/40942 Esas, 2008/14420 Karar sayılı ilamı).

Somut uyuşmazlıkta, taraflar arasında davalı V.. I.. Ltd. Şti’nin asıl işveren davalı A.. İnşaat Taah. Tic. Ltd. Şti’nin ise alt işveren olduğu noktasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Mahkemece feshin geçersizliğine karar verilmiş ancak infazda tereddüt oluşturacak şekilde hangi işverenliğin işe iadeden sorumlu olduğu belirtilmemiştir. Yukarıda değinildiği üzere işe iade yükümlülüğü alt işveren üzerindedir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.