Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2013/11131 K.2013/31746

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işverenlikte çalışmakta iken emekliye ayrıldığını, kendisine 2001-2006 yılları arasında hafta tatili, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile bu alacaklarının birikmiş faizlerinin toplu iş sözleşmesi hükümleri gözetilerek ödenmediğini ileri sürerek fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti ve bu alacakların ödenmemesi nedeni ile dava tarihine kadar birikmiş faiz alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının emekliye ayrıldığını, vardiya zamlarını zamanında aldığını ve vardiyalı çalıştığının vardiyalı çalışma çizelgelerinde, bordrolardan, puanatajlardan belli olduğunu, dolayısı ile pazar, bayram ve fazla mesai çalışması yaptığı hususunun doğru olmadığını, bu tür çalışmaların bordrolarda gözükenler haricinde yaptırılmadığını, ücretlerini alırken ihtirazi kayıt koymadığından Borçlar Kanunu'na göre faiz talep edemeyeceğini, zira asıl borcun bordroların imzalanması ile sona erdiğini, hakını saklı tuutmadığından feri hak olan faizi isteyemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının davalı ...'ne bağlı İtfaiye Daire Başkanlığı emrinde itfaiye eri olarak çalışmakta iken emekliye ayrıldığı, sendika üyesi olduğu, toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlandığı, vardiyalı usulle çalıştığı, dinlenen tanık beyanları ve çizelgelerden den anlaşıldığı üzere davacının bir gün çalışıp bir gün dinlendiği, vardiyesine denk gelen dini ve milli bayram günlerinde de çalıştığı, her ne kadar davacı hafta tatili ücreti alacağı talebinde bulunmuş ise de, davacının 7 günlük zaman diliminde kesintisiz en az 1 gün izin kullandığı,

bu itibarla bu yönde bir isteminin bulnamayacağı, toplu şi sözleşmesi hükümlerine göre genel tatil günlerinde yapılacak çalışmalarda 3 yevmiyenin ay sonundaki ücret bordroları ile ödeneceği, fazla çalışmaların haftada 45 saati aşan çalışmalar olup fazla mesai için verilecek ücretin normal çalışma ücretinin % 100 fazlası olacağı, iş yerinde davacının 1 gün çalışıp 1 gün istirahat ettiği, Yargıtay içtihatları ve Hukuk Genel Kurulu kararlarına göre de 24 saatlik çalışmalarda dinlenmeler tenzil edildikten sonra çalışmanın 14 saat kabul edilip örtülü denkleştirme ilkesi gereği 11 saati aşan çalışmaların fazla çalışma olarak kabul edileceği,

buna göre davacının çalıştığı her vardiye günü için 3 saat fazla mesai yaptığı, ayrıca toplu iş sözleşmesi hükümleri gereğince de her ayın 21. gününün temerrüt tarihi olduğu gerekçesi ile hafta tatili ücreti haricindeki taleplerin kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut olayda, toplu iş sözleşmelerinin 50. maddesinde toplu iş sözleşmesi kapsamında çalışan sendika üyesi işçilerin ücretlerinin her ayın 20'sine kadar ödeneceği, zorunlu sebeplerle aylık ödemelerin her ayın 25'ine kadar gecikebileceği, ancak ayın 25'inden sonra tediye tarihine kadar geçen her gün için bordroya mevzu ücretin yasal faiz oranı esas alınarak uygulanmak şartı ile ödeneceği yönünde düzenleme bulunmaktadır.

Toplu iş sözleşmelerindeki düzenlemeye aykırı şekilde temerrüt tarihini her ayın 21inci günü kabul eden bilirkişi raporundaki hesaplamaya itibar edilerek karar verilmesi hatalıdır.