Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2013/14371 K.2014/6622

Davacı, davalıya ait işyerinde 2005 yılı Şubat ayından 31/08/2008 tarihine kadar garson olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, yıllık izin, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının 06/03/2008 tarihinde çalışmaya başladığını, 01/05/2008 tarihinde istifa ederek işten ayrıldığını, şirkette haftalık çalışma süresinin 45 saat olduğunu, davacıya asgari ücret ödendiğini, işyerinde fazla mesai yapılması halinde ücretinin ödendiğini, davacının yıllık izinlerini kullandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı şirket kurucularının anneleri olan A.

A.tarafından 2002 yılında Galata Köprüsü altındaki işyerinin belediyeden ihale ile kiralandığı, 2005 yılında şirket haline dönüştürüldüğü, şirketin Galata Köprüsü altında birden fazla lokantasının bulunduğu, lokantaların birbirine bitişik olup, bir mutfaktan diğer lokantalara servis yapıldığı, davalı tanık beyanlarının ifadelerinin çelişkili olduğu, dinlenen davacı tanıklarının davalı şirket aleyhine devam eden davaları var ise de, tanıkların ifadelerinin birbirleri ile uyumlu olduğu, çalışma olgusunun bulunduğu, iş akdinin feshinin tazminat ödemesini gerektirir şekilde olduğu,

her ne kadar davacı tarafından fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili ücretleri talep edilmiş ise de, davacı tanıklarının aynı işyerine karşı aynı nedenle açılmış davalarının bulunduğu, menfeat birliğinin olduğu, fazla çalışma, genel tatil ve hafta tatili çalışmasının yapıldığına dair bu tanık beyanlarının dışında başka delilin bulunmadığı, gerekçesi ile kıdem ve ihbar tazminatı ile izin alacağı yönünden davanın kabulüne, fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil alacağı yönünden ise davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı davalıya ait iş yerinde 2005 yılı Şubat ayından 31/08/2008 tarihine kadar çalıştığını iddia ederken davalı taraf davacının 06/03/2008- 01/05/2008 tarihleri arasında kısa bir süre çalışıp istifa ederek ayrıldığını savunmuştur.

Mahkemece, davacı tanıklarının iddiayı doğruladığı gerekçesi ile davacının davalı işçisi olarak 01/02/2005-31/08/2008 tarihleri arasında 3 yıl 7 ay süreyle çalıştığı kabul edilmiş isede yapılan araştırma yeterli değildir.

Dinlenen davacı tanıkları davacı iddiasını doğrulamış iseler de tanıkların aynı işverene karşı aynı taleplerle açtıkları davaları bulunmaktadır.

Davacının hizmet döküm cetvelinde davalı nezdinde 05/03/2008-01/05/2008 tarihleri arasında çalışma kaydı bulunduğu, dosyada mevcut SGK Rehberlik ve Teftiş Başkanlığı'nın 28/02/2008 tarihli inceleme raporunda ise davacının diğer çalışanlarla birlikte sigortasız çalıştırıldığı ve işe başlangıc tarihinin 28/02/2008 olduğunun tespit edildiği görülmüştür.

Mahkemece, çalışma olgusunu ispat yükü üzerinde olan davacıya SGK teftişinin aksine kendi iddiasını kanıtlayacak yazılı belgesi olup olmadığı sorulmalı, böyle bir belge ibraz edemediği takdirde SGK teftişinde imzası ile onayladığı 28/02/2008 tarihi hizmet süresi başlangıcı olarak kabul edilmeli, yine hizmet süresinin sone erme tarihi için de davacının somut delilleri sorulup araştırılmak suretiyle, elde edilecek sonuca göre hüküm kurulması gerekmektedir. Eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç: