Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2013/14908 K.2015/9832

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ve genel tatil alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yerinde olmaması nedeni ile reddine,

2- Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışmaların aylık ücret içinde ödendiğinin öngörülmesi ve buna uygun ödeme yapılması halinde, yıllık 270 saatlik fazla çalışma süresinin ispatlanan fazla çalışmalardan indirilmesi gerekir. İşçiye her ay ödenen ücret içinde fazla çalışmaların bir kısmının yer aldığı taraflarca kabul edildiğine göre 270 saatin 12 aya bölünmesi sonucu belirlenen 22.5 saat, her ay için kanıtlanan fazla çalışma süresinden indirilmelidir. İşçinin fazla çalışmasının kanıtlanamadığı veya çalışmaların karşılığının tam olarak ödendiği aylar için böyle bir indirime gidilmez.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda taktiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.2.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.7.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.). Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre takdir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir(Yargıtay 9.HD. 21.03.2012 gün, 2009/48913 E, 2012/9400 K)

Somut olayda, davalı işyerinde en son mağaza müdür yardımcısı olarak çalışan davacının hizmet sözleşmesine göre fazla mesai ücretinin aylık ücretinin içinde olduğu , mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, bu sözleşme hükmü dikkate alınarak yıllık 270 saat üzeri çalışmanın fazla çalışma olarak hesaplandığı görülmüştür. Ancak, davacının aylık 22. 5 saat, haftalık ise 5.25 saat üzeri çalışmaları fazla çalışma olarak tespit edilmesi gerekirken raporda bunun yıllık bazda hesaplandığı, fazla mesai saati gösterilirken toplam ne kadarlık bir süreden 270 saatin düşüldüğünün açıkça yazılmadığı görülmekle denetime elverişli olmayan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması hatalıdır.

3-Ayrıca, tanık beyanlarına göre hesaplandığı için genel tatil ile fazla çalışma alacağından takdiri indirim yapılması yerinde ise de, %50 oranında yapılan indirim hakkın özünü etkileyecek mahiyette fazla olup, yukarıdaki ilkeler doğrultusunda daha makul bir indirim yapılmalıdır.

F) Sonuç: