Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2013/15529 K.2014/8919

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A)Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 16.09.2011-07.02.2012 tarihleri arasında Klimacı Saha Elemanı olarak çalıştığını, davacının V. baz istasyonlarındaki klimaların periyodik bakım işini yaptığını, günlerce sahada kalan davacının mesailerinde herhangi bir denkleştirme işlemi yapılmadığını, en son 950 TL maaş ve 240 TL yemek çeki aldığını, asgari ücret kadarını bankadan, kalanını imza karşılığı elden aldığını, Kasım dahil Kasım 2011 tarihinden itibaren yemek çekini, Aralık 2011 tarihinden itibaren aylık maaşını alamadığını,

davacının iş akdini 07.02.2012 tarihinde İş Kanunu madde 24/II-e uyarınca haklı olarak feshetmek zorunda kaldığını iddia ederek ihbar tazminatı, fazla mesai ve fazla sürelerle çalışma, ulusal bayram genel tatil ücreti, asgari geçim indirimi, hafta tatili, eksik kalan maaş alacaklarının yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının 16.09.2011 tarihinde çalışmaya başladığını, 07.02.2012 tarihinde işten ayrıldığını, davacının aynı anda dava açan 11 arkadaşı ile birlikte hiçbir gerekçe göstermeden ve bildirimde bulunmaksızın üzerinde kayıtlı zimmetli ekipmanları da teslim etmeden işe gelmediğini, şirketin işlerinin durmasına ve şirketin taşeronu olduğu GSM şirketi nezdinde performans kaybına ve cezai yaptırımla karşı karşıya kalmasına sebebiyet verdiğini, işten kendi isteği ile ayrıldığından ihbar tazminatının hukuki dayanağı bulunmadığını, şirket çalışanlarından eski proje müdür yardımcısı Cihat Biçenin şirketten ayrılarak bir şirket kurduğunu,

bu şirketin müvekkili ile benzer mahiyette faaliyet gösterdiğini, aynı gün işi bırakan çalışanlardan M..

Ş.. ile birlikte çalışanları örgütleyerek 6 Şubatta işi bırakmalarını tesis ettiği bilgisine ulaşıldığını, 19 çalışanın aynı gün planlı ve eylemli bir şekilde işi bırakarak şirketin zarar görmesine neden olduğunu, asgari ücretle çalıştığını, maaş alacaklarının banka havalesiyle ödendiğini, maaş alacağı bulunmadığını, asgari geçim indiriminin de hesaplanarak davacı hesabına yatırılacağını, fazla çalışmaya dair taleplerin dayanağının olmadığını, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde nöbet usulü çalışıldığını, haftalık normal çalışma saatini aşan çalışma yapılmadığını,

acil durumlarda uzun süreli çalışma yapılmış ise mutlak surette denkleştirme yapıldığını ve ertesi gün tüm gün işe gelmemek, fazla çalışılan saat kadar dinlendirilmek şeklinde denkleştirme yapıldığını, bu nedenle fazla çalışmasının söz konusu olmadığını, ayrıca davacının şirket bilgilerini izinsiz kopyalayarak suç işlediğini savunmuştur.

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile fazla mesai, genel tatil, hafta tatili, asgari geçim indirimi, eksik kalan maaş alacaklarının tahsiline, ihbar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacı işçinin fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili alacaklarına hak kazanıp kazanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Dosya içeriği, seri dosyalar ve UYAP sorgulamalarından, davacı tarafça dinletilen tanıkların davalı işverenlik aleyhinde davalarının bulunduğu, davalı vekilinin ise tanık dinletmekten vazgeçtiği anlaşılmıştır. Dinlenen davacı tanıklarının aynı işverenliğe karşı davalarının bulunması karşısında beyanlarına değer verilmemelidir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerin davacının fazla çalışmayı gerektirir şekilde çalıştığını gösterdiği, fakat somut bir tespite – hesaplama yapmaya elverişli olmadığı belirtilerek, davacı tanıklarının beyanına dayalı olarak davacının günlük en fazla 3 saat olmak üzere 6 gün için haftalık 18 saat fazla çalışma ücreti hesaplandığı anlaşılmıştır.

Dosya kapsamında bulunan Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Kurulu Başkanlığı tutanağından, işveren vekili Nakip Şahin’in yaptığı açıklamada, işyerinde ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışma yapılmadığını, haftanın 6 günü 08.00-17.00 saatleri arasında çalışıldığını, fazla mesai yapılmadığını, haftada bir gün hafta tatili izni verildiğini, her zaman 8 işçinin yedek ekip olarak bekletildiğini, ihtiyaç halinde çalışanlara takviye desteği verildiğini beyan ettiği anlaşılmıştır.

Yine davalı vekilinin davaya cevap dilekçesinde, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde nöbet usulü çalışıldığını, nadiren gerçekleşen acil durumlarda uzun süreli çalışma yapılmışsa, mutlak surette denkleştirme yapıldığını, ertesi gün tüm gün işe gelmemek, fazla çalışılan saat kadar dinlendirilmek şeklinde denkleştirme yapıldığını ve davacının fazla çalışmasının söz konusu olmadığını savunduğu anlaşılmıştır.

Fazla mesai, ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili alacakları açısından Bölge Çalışma Müdürlüğü tahkikat evrakının tüm ekleri ile birlikte getirtilip, işveren vekilinin tutanaktaki beyanı da değerlendirilerek sonuca gidilmesi gerektiği düşünülmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç: