KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2013/2038 E., 2014/36689 K.·Mahkemesi :iş Mahkemesi (... 1.İŞ)
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Aralık 2014
- Dava
- Davacı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti ile yemek ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
361 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı isteminin özeti:
Davacı vekili, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti ve yemek sosyal yardımı alacaklarını istemiştir.
B)Davalı cevabının özeti:
Davalı vekili, taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
C)Yerel Mahkeme kararının özeti:
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, yemek sosyal yardımı haricindeki taleplerin sübut bulduğu gerekçesi ile kabulüne karar verilmiştir.
D)Temyiz:
Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
E)Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Somut olayda, davacı lehine hükmolunan vekalet ücretinin hükümde kabul edilen miktara göre olması gerekenden fazla olması ve hafta tatili ücretinin fazla mesai ücreti ile birlikte hesaplanması nedeni ile hafta tatili alacağına hükmedilirken hafta tatili alacağının hüküm fıkrasında fazla mesai ücreti ile birlikte anılması gerekirken, hafta taitli ücreti alacağının genel tatil ücreti alacağı ile birlikte belirtilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK. nun geçici 3/1. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2013/2038, K. 2014/36689, 2 Aralık 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama