Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2013/3269 K.2014/36018

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı işyerinde 01/06/2005 yılında bekçi olarak çalışmaya başladığını 15 yıl sigortalılık süresini ve 3600 gün de prim ödeme gün sayısını doldurduğu için iş akdini emeklilik sebebi ile 04/01/2011 tarihinde feshettiğini, müvekkilinin çalışmış olduğu süre boyunca bir hafta gündüz bir hafta gece çalıştığını, gündüz çalışırken sabah çalışırken sabah 08,00 akşam 20,00 arası, akşam çalıştığında ise akşam 20,00 den sabah 08,00 e kadar çalıştığını, müvekkilinin bu şekilde haftanın yedi günü çalıştığını müvekkilinin bu şekilde çalışmasına rağmen fazla mesailerinin ödenmediğini,

hafta tatillerinde çalıştığını ücretinin ödenmediğini, bekçi olarak çalışması nedeniyle dini ve milli bayramlarda sürekli çalıştığını ücretinin ödenmediğini, çalıştığı süre boyunca yıllık izinlerinin hiçbirini kullanmadığını ücretinin de ödenmediğini, müvekkilinin 2010 yılı Kasım ve Aralık ayı maaşlarının ödenmediğini, müvekkilinin davalının yanında asgari ücretle çalıştığını, müvekkilinin daha önce O. Tüketim Malları Pazarlama Tic. Ve San.

A.Ş. nezdinde çalışmakta iken bu şirket 29/12/2010 tarihinde Y. Gıda Sanayi ve Tic. A.Ş. ile birleştiğini ve bu birleşmenin adı 31/12/2010 tarihinde O. Sınai Yatırımlar A.Ş olduğunu bu nedenle bu şirketi davalı olarak gösterdiklerini iddia ederek, kıdem tazminatı, fazla mesai, yıllık izin, ücret alacağı, hafta tatili, genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının müvekkili O. Sınai Yatırımlar A.Ş. önceki adıyla O. Tüketim Malları A.Ş de 01/06/2005 tarihinde işe başladığını emekli olarak işten ayrıldığını, bu çalışması normal mesai saatleri çerçevesinde yürütüldüğünü iddia edildiği gibi olağan dışı ve abartılı bir biçimde olmadığını altı yıl boyunca haftanın yedi günü 365 gün istisnasız çalışma olması hayatın olağan akışına da uygun olmadığını, benzer şekilde günde 12 saatlik mesai uygulaması söz konusu olmadığını, yine dini ve milli bayramlarda çalışma yapılmadığını davacının yıllık izinlerini de düzenli olarak kullandığını, işçilik alacağına yönelik hiçbir alacağının kalmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekili, temyiz dilekçesinin ekinde yargılama sırasında tutunmadığı bir takım ödeme belgeleri ibraz etmiştir. Bu ödeme belgelerinden üç tanesi ücret talep dönemine ilişkin olup, diğer belgelerdeki ödemelerin neye ilişkin olduğu belli değildir. Bu itibarla davalı işverenin davacının fazla mesai yapmadığı savunması dikkate alınarak bu belgelerden 01/11/2010, 13/11/2010 tarihli iki belge ile 30/11/2010 tarihli tediye fişi davacıya gösterilerek bu üç belgenin davacının ücret alacağı açısından değerlendirilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

3- Hükmedilen miktarların net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de ayrı bir bozma nedenidir.

F) Sonuç: