Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2013/5610 K.2014/33409

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalılara ait işyerinde tır şoförü olarak çalışırken iş sözleşmesinin sona erdiğini ancak haklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla çalışma, yıllık izin, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı R.. T. Hizmetleri Ltd. Şti. Vekili, davacının iş akdinin 11/03/2004 de başlayıp emeklilik nedeniyle sona erdiğini, kıdem tazminatının ödendiğini, davacının yıllık izin ücreti alacağının bulunmadığını ve tır şoförü olan davacının fazla çalışma ücreti talep edemeyeceğini, savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı R.. T.. ve Lojistik Ticaret A.Ş. vekili, müvekkilinin davacının işvereni olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı PTS Tic. Ltd. Şti. vekili ise, davacının araçta fazla motorin sarfiyatı nedeniyle şirketi zarara uğrattığını, bu nedenle şirketin zararının kıdem tazminatından mahsup edildiğini, davacının yıllık izin alacağı bulunmadığını, fazla çalışma ücreti talep edemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının 11/03/2004-27/08/2007 tarihleri arasında R.. T. A.Ş.'de, 14/09/2007-10/07/2009 tarihleri arasında ise PTS Personel Tedarik Sistemleri Ltd. Şirketinde çalıştığı, R.. A.Ş. de bir çalışması bulunmadğı, bu nedenle bu şirkete karşı açılan dava reddi gerektiği, davacının R.. A.Ş.'ye ait işyerinde emekli olduktan sonra aynı işyerinde bu kez diğer davalı PTS Personel Tedarik Sistemleri Ltd.

Şirketinin işçisi olarak çalışmayı sürdürdüğü, iki şirket arasında organik bağ bulunduğu, ve her iki davalının davacının işçilik alacaklarının ödenmesinden birlikte sorumlu olduğu, iş akdinin kıdem tazminatı talep edecek şekilde sona erdiği, davacının fazla mesai yaptığı, dini ve milli bayramlarda ve hafta tatillerinde çalıştığı ancak davacının yıllık izinlerini kullandığı, gerekçesi ile davalılar R T Ltd.

Şti. ve PTS Personel Tedarik Sistemleri Ltd.Şti.'ne karşı açılan davanın kısmen kabulüne diğer davalı hakkındaki davanın ise reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı ile davalılar R.T.. Hizmetleri Ltd. Şti. ve PTS Personel Tedarik Sistemleri Ltd. Şirketi vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının ve davalılar R..T.. Hizmetleri Ltd. Şti. ile PTS Personel Tedarik Sistemleri Ltd. Şirketi vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı dava dilekçesindeki taleplerinden tüm davalıların birlikte sorumlu olduğunu ileri sürmüştür.

Mahkemece davalı Reysaş Taşımacılık ve Lojistik Ticaret A.Ş. de çalışma olmadığı için bu davalı yönünden dava reddedilmiş ise de, bu red dosya kapsamına uygun değildir.

Dinlenen tanıklar davalılar R.. T.. Hizmetleri Ltd. Şti. ve PTS Personel Tedarik Sistemleri Ltd. Şirketinin, R.. T.. ve Lojistik Ticaret A.Ş. ye personel tedarik ettiğini belirtmiş olup, davacının delil olarak sunduğu 30/01/2007 tarihli vekaletname ile R..T. ve Lojistik Ticaret A.Ş. davacıyı, belirli plakalı araçların yurt dışına çıkış ve dönüşü ile ilgili vekil tayin etmiştir. Yine davacının emsal gösterdiği dosyada mevcut emsal kararlarda aynı şekilde davalı şirketler arasında organik bağ olduğunun kabul edildiği görülmüştür.

Bu delil durumu karşısında R.. T.. ve Lojistik Ticaret A.Ş. nin davacı alacaklarından sorumlu olduğu açık olup, yazılı gerekçe ile bu davalıya yönelik davanın reddi hatalıdır.

3- Davalılarca ıslaha karşı yapılan zamanaşımı savunması üzerine alınan 22/10/2012 tarihli bilirkişi ek raporunda ıslah sonrası zamanaşımı def'i değerlendirilip buna göre hesap yapılmış ancak raporun sonuç kısmında önceki raporda tespit edilen alacak miktarlarının yazıldığı anlaşılmış olup, Mahkemece bu husus gözden kaçırılarak 22/10/2012 tarihli ek raporun sonuç kısmına itibar edilmesi bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: