Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2013/5915 K.2013/14197

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı belediyede sendikalı ve kadrolu şekilde itfaiye eri olarak çalıştığını ve 14.06.2007 günü emeklilik nedeniyle sözleşmeyi feshettiğini belirterek, toplu iş sözleşmesine göre ödenmeyen fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık izin ücreti ve yakacak yardımı alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... Belediyesi vekili, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının 24 saat çalışıp 24 saat dinlendiği, fazla çalışma yapmadığı ve hafta tatili hakkını kullandığı sonucuna varılarak, fazla çalışma ücreti ve hafta tatili ücreti talebinin reddine, diğer isteklerin kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Tarafların aşağıdaki bentler kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda davacı, davalı belediyede 15.09.1993 tarihinde mevsimlik işçi olarak çalışmaya başlamış, 2001 yılında daimi kadroya geçip sendikalı olmuş, 14.06.2007 tarihinde emekli olup işten ayrılmıştır. Kadroya geçince itfaiye eri olarak 24 saat mesai 24 saat dinlenme şeklinde çalışmaya başlamıştır.

Davacının, 1993 yılında 116 gün, 1994 yılında 98 gün, 1995 yılında 116 gün, sonraki yıllarda ise 11 ayın üzerinde çalışması bulunmaktadır.

Davacı emekli olunca, son 5 yıl için hesaplanan yıllık izin ücreti karşılığı 1.400,00 TL ödeme yapılmıştır.

Mevsimlik işçi olarak çalışan işçilerin yıllık izin ücreti hakkı bulunmadığından, mahkemece, davacının mevsimlik işçi sıfatıyla ve yılda 11 aydan daha az çalıştığı 1995 yılı ve öncesine ait yıllık izin ücreti alacağının hüküm altına alınması hatalıdır.

3- Davacı, itfaiyede çalışmaya başladıktan sonra 24 saat mesai 24 saat dinlenme şeklinde bir hafta 3 gün, diğer hafta ise 4 gün çalışmıştır.

Mahkemece, davacının haftada 45 saatten fazla çalışmadığı gerekçesi ile fazla çalışma ücreti talebi reddedilmiştir.

Dairemizin Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun yerleşik kararlarında belirtildiği gibi, 24 saatlik mesainin 14 saati fiili çalışma süresidir. Günlük 11 saati aşan 3 saatlik süre denkleştirmeye tâbi olmadığından, davacının itfaiyede çalıştığı dönem için günde 3 saat üzerinden bir hafta 9 saat, diğer hafta ise 12 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek davacının fazla çalışma alacağının hüküm altına alınması gerekirken, mahkemece hatalı değerlendirme ile bu talebin reddi hatalıdır.

4- Somut olayda davacı, dava dilekçesinde birden fazla alacak talep etmiş, ancak hangi alacaktan ne kadar istediğini açıklamamıştır. Mahkemece davacının bu talebi açıklattırılmadan hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: