Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2013/6472 K.2013/22852

Davacı vekili tarafından verilen 30.04.2012 havale tarihli dilekçede, Dairemizin 19.12.2011 tarih, 2009/ 30709 E ve 2011/ 48622 K sayılı bozma kararının maddi hataya dayalı olarak verildiği ileri sürülerek kararın ortadan kaldırılması ve hükmün onanmasına karar verilmesi talep olunmuştur.

Dairemizce verilen bozma ilamında, işyerinde günde 8.5 saat çalışan davacı işçi yönünden 1 saat ara dinlemesi düşülerek mesai süresi günlük 7.5 saat olarak kabul edilmiş ise de, dosya içeriğine göre davacı işçi 08.00- 17.30 saatleri arasında çalışmış ve öğle arası 1 saat ve 2 defa 15’er dakika ara dinlenmesi verilmiştir. Davacının işyerinde geçirdiği günlük mesai süresi 9.5 saat olup ara dinlenme ve öğle arası düşüldüğünde kalan süre 8 saat olmaktadır. Böyle olunca Dairemizce günlük çalışma süresinin 7.5 saat olarak kabulünün maddi hataya dayandığı anlaşılmakla, Dairemiz bozma kararının ORTADAN KALDIRILMASINA karar verilmiştir. Dosya ve eklerinin incelenmesinden aşağıdaki gibi karar vermek gerekmiştir.

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, günde 7.5 saat veya daha az çalışılması gereken işler kapsamında ancak günde 8.5 saat çalıştırıldığını ileri sürerek fazla çalışma isteğinde bulunmuştur.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren haftalık 45 saat aşılmadığı için fazla çalışma değil, fazla sürelerle çalışma olabileceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının fiilen günde 8.5 saat çalıştığı kabul edilerek çalışılan her gün için 1 saat fazla çalışma ücreti % 80 zamlı olarak hesaplanmak suretiyle hüküm altına alınmıştır.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçinin günde 7.5 saat ve daha az çalışılması gereken işler kapsamında çalıştığı tartışma dışıdır. Davacı, 08.00- 17.30 saatleri arasında çalışmış ve öğle arası 1 saat ve 2 defa 15’er dakika ara dinlenmesi verilmiştir. Davacının işyerinde geçirdiği günlük mesai süresi 9.5 saat olup ara dinlenme ve öğle arası düşüldüğünde kalan süre 8 saat olmaktadır. Böyle olunca 7.5 saatlik çalışma süresi yarım saat aşılmış durumdadır. Mahkemece ara dinlenme süreleri hatalı şekilde değerlendirilerek fiilen çalışılan her gün için yarım saat

yerine bir saat fazla çalışma hesabı ile sonuca gidilmesi hatalıdır. Puantaj kayıtlarında geçen çalışma süreleri için günde yarım saat fazla çalışma ücreti hesaplanmalıdır.

Öte yandan hesaplama 15.06.2008 tarihine kadar yapılmış olup, dosya içinde yer alan ve 01.03.2007-28.02.2009 tarihleri arasında uygulanmış olan 21. Dönem Toplu İş Sözleşmesinin 25. Maddesinde haftalık çalışma süresi 42.5 saat olarak belirlenmiştir. Aynı sözleşmenin 62. Maddesinde ise 45 saate kadar olan çalışmaların fazla sürelerle çalışma olduğu belirtilmiştir.

Fazla sürelerle çalışmaların karşılığının % 25 zamlı olarak, fazla çalışmaların ise % 80 zamlı ücretle ödeneceği de toplu iş sözleşmesi ile kararlaştırılmıştır. Taraflar arasındaki bu açık düzenleme karşısında davacının günlük 7.5 saati aşan çalışmalarının (yarım saat) haftalık 45 saati aşmayan kısmı % 25 zamlı olarak, 45 saati aşan kısmı ise % 80 zamlı olarak hesaplanmalıdır.

Sözü edilen toplu iş sözleşmesinin yürürlüğe girmediği 01.03.2007 tarihi öncesi için ise hesaplama bozma öncesinde olduğu gibi % 80 zamlı ücretle yapılmalıdır.