Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2013/6953 K.2014/39313

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesini işçilik alacaklarının ödenmemesi sebebiyle haklı sebeple feshettiğini ileri sürerek kıdem, tazminatı ile izin, fazla çalışma ücreti, bayram ve genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Davacı tarafında fazla mesai ve genel tatil alacakları yönünden dava ve ıslah dilekçelerinde fesih tarihinden itibaren faiz talep edildiği anlaşılmakla fazla mesai ve genel tatil alacağı yönünden temerrüt tarihinden faiz yürütülmesi hatalıdır.

2-Davalı tarafından dosyaya sunulan 11.10.2011 havale tarihli dilekçede “26.02.2005 tarihinde sağlık memuru olarak çalışmaya başlamış olduğu görevinden 26.02.2009 tarihinde sunmuş olduğu istifa dilekçesi ile diyaliz bölümüne geçmek istediğini bildirmiştir. Bu tarihten evvel 15.09.2008 - 01.12.2008 tarihleri arasında diyaliz bölümünde (YÖNETMELİK GEREĞİ) 3 ay süre ile hizmet içi eğitim almış, akabinde müvekkil şirket tarafından Sağlık Bakanlığı tarafından verilen sertifika kurs programına başlatılmış, İstanbul Tıp Fakültesi Nefroloji Bilim Dalı'nda 05.07.2010 - 05.10.2010 tarihleri arasında 3 ay eğitim/kurs görerek 02.11.2010 tarihinde girdiği sınav sonucunda bu tarih itibariyle sertifika almıştır.

Davacı tarafın iddia ettiği gibi davacı taraf 11 yıllık diyaliz tecrübesine sahip değildir. Daha önceki görevi Sağlık Personeli olup, diyaliz bölümünde ise istifa ettiği tarih ile sertifika aldığı tarihler arasında diyaliz hemşire yardımcısı olarak çalışmış, 02.11.2010 itibariyle ise diyaliz hemşiresi sıfatıyla çalışmaya başlamıştır. İmzalı yıllık izin belgeleri ile, Sicil dosyasında mevcut yazılı belgeler davacı tarafın iddialarının gerçeği yansıtmadığını ortaya koymaktadır.

Bu nedenle davacı tarafın 11 yıllık diyaliz hemşiresi olduğu yönündeki iddiasını kabul etmiyoruz.” Şeklindeki beyanları ve ekinde sunulan istifa, nakil, eğitime ilişkin belgeler değerlendirilmeksizin davacının tüm hizmet süresince diyaliz hemşiresi görevini ifa ettiği kabul edilerek emsal ücret araştırması yapılması, fazla mesai ve genel tatil alacağı hesaplanması yapan bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması hatalıdır.

Dosyaya sunulan 26.02.2009 tarihli belgede diyaliz bölümüne geçtiği anlaşılmaktadır. Ancak davalının 11.10.2011 havale tarihli dilekçesinde bir dönem diyaliz hemşire yardımcısı olarak çalıştığına yönelik iddialar karşısında davacının hangi dönem hangi sıfatla hangi bölümde çalıştığı tereddüde yer bırakmayacak şekilde açıklığa kavuşturulduktan sonra bu hususlar belirtilerek emsal ücret araştırması yapılması, fazla mesai genel tatil alacaklarının bu husus aydınlatıldıktan sonra gerekirse yeniden tanıklar dinlenerek elde edilecek bilgiler ışığında hesaplanması gerekmektedir.

3- Mahkemece davacının hangi dönem hangi bölümde hangi sıfatla çalıştığı araştırıldıktan sonra talep ettiği alacaklara hak kazanıp kazanmadığı belirlenerek , davacı tarafın fesih nedenleri de göz önünde bulundurularak akdin feshi hususunda yeniden bir değerlendirme yapılması gerektiği gözden kaçırılmamalıdır.

4- Davalının sıfatına Bileşim ibaresinin eklenmesine yönelik davacı talebi mahkemece mahallinde değerlendirilmelidir.

5- Dosyaya sunulan izin belgelerinde bir kısmının mesai karşılığı olduğu anlaşılmakla bunların hesaplamada dikkate alınmaması hatalıdır.

F) Sonuç: