Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2013/7134 K.2014/34630

Yerel mahkeme, asıl davayı kısmen hüküm altına almış, karşı davayı reddetmiştir. Hüküm süresi içinde davalı karşı davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakim tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı-Karşı Davalı İsteminin Özeti:

Davacı-karşı davalı işçi, iş sözleşmesini fazla mesai ücret alacaklarının ödenmemesi gerekçesiyle haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla mesai ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı-Karşı Davacı Cevabının Özeti:

Davalı-karşı davacı işveren vekili, davanın reddi ile ihbar tazminatının ödenmesi istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, asıl davanın kısmen kabulü ile karşı davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar, davalı-karşı davacı vekilince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı-karşı davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda yıllık izin alacağına ilişkin sunulan davacı-karşı davalı işçinin talebini ve davalı-karşı davacı işveren vekili onayını içeren belgelerin yıllık izin kullanıldığına ilişkin izin kağıdı, imzalı izin defteri veya çizelgesi sunulmaması nedeniyle değerlendirilmemesi hatalıdır.

Mahkemece yıllık izin belgeleri davacı-karşı davalı asile gösterilip beyanı alındıktan sonra sonucuna göre yıllık izin alacağının tespiti gerekirken bu belgelere değer verilmeksizin eksik incelemeyle sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-İşyerinde üst düzey yönetici konumda çalışan işçi, görev ve sorumluluklarının gerektirdiği ücretinin ödenmesi durumunda, ayrıca fazla çalışma ücretine hak kazanamaz.

Bununla birlikte üst düzey yönetici konumunda olan işçiye aynı yerde görev ve talimat veren bir başka yönetici ya da şirket ortağı bulunması halinde, işçinin çalışma gün ve saatlerini kendisinin belirlediğinden söz edilemeyeceğinden, yasal sınırlamaları aşan çalışmalar için fazla çalışma ücreti talep hakkı doğar.

O halde üst düzey yönetici bakımından şirketin yöneticisi veya yönetim kurulu üyesi tarafından fazla çalışma yapması yönünde bir talimatın verilip verilmediğinin de araştırılması gerekir.

İşyerinde yüksek ücret alarak görev yapan üst düzey yöneticiye işveren tarafından fazla çalışma yapması yönünde açık bir talimat verilmemişse, görevinin gereği gibi yerine getirilmesi noktasında kendisinin belirlediği çalışma saatleri sebebiyle fazla çalışma ücreti talep edemeyeceği kabul edilmelidir.

Somut olayda davacı gibi fazla mesai alacaklarının ödenmemesi gerekçesiyle sözleşmesini feshettiğini iddia eden M.. Bölge Müdürü tanık H.. D.. ifadesinde “ışimin gereği fazla çalışmama gerektiğinde fazla çalışma süresini benim belirlediğim zamanlarda olmuştur.

Ancak şirketin verdiği talimatlar nedeniyle fazla mesai yapmak zorunda kaldığım normal mesai saatleri dışında kaldığım zamanlar da olmuştur mesela saat 18:00de toplantıya çağrıldığımızda mecburen toplantıya çağrılınca normal mesai saati dışında çalışmak zorunda kalıyorduk aynı şey davacı içinde geçerlidir” şeklindeki beyanı ile İç Anadolu Bölge Satış Müdürü olarak çalışmış olan tanık F..G..’ in ifadesinde “.

Görevimiz şirketin ürünlerini satış noktalarına indirip satılmasını sağlamaktı. Bu nedenle ikamet ettiğimiz yer dışında sorumlu olduğumuz bölgelerdeki illere sürekli seyahat halinde idik. Proğramımız yoğun ve bölgemizde çok geniş olduğu için gece gündüz çalışmamız gerekiyordu. Şirketin verdiği proğram çok yoğun olduğu için bu programları yetiştirmek için bahsettiğim şekilde çalışmamız gerekiyordu.

Şirketde programımızı gerçekleştirip gerçekleştiremediğimizi sürekli sorarak sorgulardı” şeklindeki beyanı birlikte değerlendirildiğinde G.. ve Doğu Anadolu Bölge Satış Müdürü olan davacının çalışma saatleri konusunda başka biriminden emir ve talimat almadığı, mesaisini işin bitimine göre kendisinin ayarladığı anlaşılmaktadır.

Davacının fesih tarihinde aldığı brüt 4329 TL ücret, Güney ve Doğu Anadolu Bölge Satış Müdürü olması ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, üst düzey yönetici olduğu bu nedenle fazla mesai alacağının reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

Ayrıca davacının fazla mesai ücret alacağına hak kazanmadığının tespiti karşısında, mahkemece fazla mesai alacaklarının ödenmemesi gerekçesiyle davacının sözleşmeyi haklı nedenle feshedildiği şeklindeki değerlendirme de yerinde olmadığından kıdem tazminatının reddi yerine yazılı şekilde karar verilmesi de hatalı olup hükmün bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç: