Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2013/7237 K.2014/40352

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı işyerinde 2008 yılından 01/12/2011 tarihine kadar işçi olarak çalıştığını, en son aylık net ücretinin 1.100 TL. olduğunu, iş akdinin davalı işveren tarafından ihbarsız ve haksız olarak feshedildiğini, çalıştığı süre boyunca günlük 15 saat fazla mesai yaptığını bu çalışması için ayrıca ücret verilmediğini iddia ederek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla, 250 TL.ihbar tazminatı,250 TL.fazla mesai ücreti,250 TL.hafta tatili ücreti,250 TL.yıllık izin ve bayram tatili ücreti ve 250 TL.kıdem tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının diğer arkadaşı Masum Sancar ile işten ayrılacaklarını, şirkete bu durumu bildirdiklerini, yeni iş kurduklarını, şirketin de ihbar süresinin bitimine kadar kalmalarını istediklerini, ancak davacının 3 Ocak’tan itibaren gelmediğini, devamsızlık yaptığını, 6 Ocak günü işine son verildiğini, davacının aylık 1100 TL ile değil, asgari ücretle çalıştığını, fazla mesai yapmadığını, diğer tatillerde de çalışmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece fazla mesai ücreti ile bayram tatili ücretlerinden takdiri indirim yapılması yerinde ise de; fazla mesai ücretinden yapılan 2/3 indirim hakkın özünü etkileyecek şekilde fahiş olup, fazla mesai ücretinden daha makul oranda hakkın özünü etkilemeyecek oranda indirim yapılmaması bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: