Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2013/7619 K.2015/85

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A)Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, dava dilekçesi ile, davacının davalı işyerinde 1997 yılından itibaren makineci olarak çalıştığını, 2005 yılında en son net 550 TL ücret aldığını, 2002 yılından itibaren maaşlarının gecikmeli ve kısım kısım ödendiğini, 1997 yılından itibaren çalıştığını ancak 07/11/2003 den sonra ... primlerinin ödendiğini, müvekkilin davalı şirkette çalışmakta iken kendisine açıklama yapılmadan bu işyerinden çıkışı yapılarak davalının kardeş şirketine yeni işe başlamış olarak gösterildiğini ve daha sonra orada işine...Tekstil’de devam ettiğini, 31.07.2005 yılına kadar olan çalışmasına ilişkin taleplerinin olduğunu,

diğer çalışma süreleri için iki davasının daha derdest olduğunu, 8 yıl boyunca yıllık izin kullanmadığını, 8 yıl prim ve ikramiye alamadığını iddia ederek 1997-31.07.2005 tarihleri arasındaki kıdem tazminatı, fazla mesai, prim ve yıllık izin alacakları talebinde bulunmuş, ıslahla taleplerini arttırmıştır.

B)Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1. Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Mahkemece reddedilen miktar toplamı 1991,68 TL olup reddedilen bu miktar üzerinden vekil ile temsil edilen davalı lehine karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 12/2.maddesi dikkate alınarak “440 TL” vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, “12 TL” vekalet ücretine hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün HMK. nun geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

F)Sonuç: