Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2013/7867 K.2014/39643

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 05.08.2008 tarihinde davalılardan G.. Park Evleri sitesinde güvenlik elemanı olarak çalışmaya başladığını iddia ederek kıdem tazminatı, fazla mesai, dini bayram, resmi bayram ve hafta tatili ücreti alacaklarının faiziyle davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, pasif husumetten davanın reddini talep ettiklerini, davacının müvekkili ile iş sözleşmesi bulunmadığını, Pazar günleri tatil yapmadığı iddiasının asılsız olduğunu, haftada 4 gün çalıştığını, 3 gün off izni kullandığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı Protek vekili, davacının iş sözleşmesinin yasal hakları ödenmek suretiyle davalı işveren tarafından feshedildiğini, davacının kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti ve 7 günlük ücretinin hesabına yatırıldığını, başka bir hak ve alacağı kalmadığını, müvekkili şirketçe davacıya mesai ücretlerinin ödendiğini, davacının mesai alacağı talebinin haksız ve kötü niyetli olduğunu, zamanaşımı definde bulunduklarını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile kıdem tazminatı ve fazla mesai alacaklarının tahsiline, davacının diğer fazlaya ilişkin istemlerinin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında fazla çalışma ücreti alacağı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Yerel mahkemece, fazla çalışmaya ilişkin yapılan araştırma ve inceleme yeterli bulunmamaktadır. Taraf tanıklarının davacının fazla çalışma alacağına ilişkin anlatımları yetersiz ve çelişkili olup, hesaplamaya ilişkin kayıtların da tüm çalışma dönemini kapsamadığı görülmektedir.

Bu durum karşısında, tanık anlatımları arasındaki çelişki giderilip, kayıt bulunan dönemlerle kayıt bulunmayan dönemlerin ayrı ayrı denetime imkan verecek şekilde hesaplamaya tabi tutulması, tanık anlatımlarına göre fazla çalışma çıkması halinde kayıt bulunmayan aylara yönelik varsa hesaplanacak miktardan uygun oranda bir takdiri indirimle sonuca gidilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

F) Sonuç: