Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/11084 K.2015/25324

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının davalı işyerinde Ekim 2010- Aralık 2010 tarihleri arasında gazeteci olarak çalıştığını, iş akdinin haksız olarak feshedildiğini iddia ederek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret ve maddi tazminat alacaklarının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde, davacının davalı iş yerinde 10/11/2010 tarihinde işe başladığını, 01/01/2011 tarihinde işten çıkışının yapıldığını, çalışma süresi iki aydan az olduğundan iş akdinin deneme süresi içinde sonlandırıldığını, davacının kıdem tazminatına hak kazanabilmesi için müvekkil şirkette en az 1 yıl çalışmış olması gerektiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda, davacının, davalıya ait işyerindeki hizmet süresi 1 ay 21 gündür. Davacının gazetecilikteki toplam hizmet süresi 5 yıldan fazla olduğundan mahkemece, kıdem tazminatı isteğinin kabulü yerinde ise de, Basın İş Kanunu’nun 6. maddesi uyarınca 6 aydan az sürelerin kıdem tazminatı hesabında dikkate alınmaması gerekirken, mahkemece davacının kıdem tazminatı alacağının 5 yıl 16 gün üzerinden hesaplanması hatalıdır.

3- Davacı 5953 sayılı Yasaya tabi gazeteci olup, anılan Yasaya göre kıdem tazminatı hesaplanarak hüküm altına alınmıştır. Anılan Yasada kıdem tazminatının gecikmesi halinde özel bir faiz türü öngörülmediği gibi, fesih tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerektiği de hükme bağlanmamıştır. Böyle olunca kıdem tazminatı için dava ve ıslah tarihlerinden itibaren yasal faize karar verilmesi gerekirken, kıdem tazminatına fesih tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiz yürütülmesi bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: