Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/11707 K.2015/28676

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı; 10/05/1999 tarihinde davalı iş yerinde çalışmaya başladığını, iş akdinin 15/04/2011 tarihinde haksız nedenle feshedildiğini, en son net 1.985,00 TL ücret aldığını iddia ederek, yıllık izin, fazla mesai, hafta tatili, genel tatil ve bakiye ücret alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Davacının temyiz talebinin temyiz talebinden feragat edildiğinden REDDİNE,

2-Davalı temyizine gelince;

a-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

b-Davacı fazla mesai iddiasını tanıkla ispatlamış, mahkemece tanık beyanına itibarla fazla mesai iddiası hüküm altına alınmış ise de beyanları hükme dayanak yapılan tanıkların çalışma süreleri, tüm talep dönemini kapsamamaktadır. Tanıklar, işyeri çalışma düzenini sadece çalıştıkları dönem açısından bilebilirler. Bu nedenle fazla mesai ücretinin 2009 yılı Haziran ayından fesih tarihine kadar hesaplanıp sonuca gidilmesi gerekirken tüm çalışma dönemindeki fazla mesai çalışmasının ispatlandığı varsayılarak sonuca gidilmesi hatalıdır.