Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/12320 K.2015/25854

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı, ödenmediği iddiasıyla fazla çalışma ve fazla sürelerle çalışma ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini talep etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı, taraflar arasındaki iş akdine göre fazla çalışma ücretinin aylık ücrete dahil olduğunu, davacının fazla çalışma ücreti talep hakkının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, dosyadaki delillere ve bilirkişi raporuna dayanarak taraflar arasındaki iş akdine göre yıllık 270 saatlik fazla çalışmanın ücrete dahil olup bunu aşan çalışmaları nedeniyle davacının talep hakkının bulunduğu, davacının işe giriş çıkış saatlerine ilişkin belgeler bulunan 06.05.2011-04.06.2012 arası dönem yönünden ara dinlenme hariç günlük 8, haftalık 40 saat çalıştığından ve yıllık 270 saati geçmediğinden davacının bu dönem yönünden talepte bulunamayacağı, belge sunulmayan dönemler yönünden ise normal çalışma süresi haftalık 40 saat olup bunu aşan sürenin 36 haftasının 270 saatin içinde kaldığı,

bakiye 16 hafta yönünden davacının talep hakkının bulunduğu, ayrıca fazla çalışmanın ücrete dahil olacağına dair iş akdinin 01.06.2010 tarihli olması nedeniyle bu tarih öncesi dönem yönünden haftalık 5 saat fazla sürelerle çalışma, 7,5 saatlik fazla çalışma üzerinden 1/3 oranında hakkaniyet indirimi yapılarak fazla çalışma ve fazla sürelerle çalışma alacakları kısmen hüküm altına alınmıştır.

D) Temyiz:

Kararı taraf avukatları temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece davalıya ait işyerinde haftalık 40 saat çalışma esası ile davacının işyerinde bazı dönemler 40-45 saat arasında fazla sürelerle, 45 saatten sonra ise haftalık fazla çalışma yaptığı kabul edilerek, buna göre hasaplanan fazla çalışma ücreti hüküm altına alınmıştır.

4857 Sayılı Kanunun 41. Maddesi gereğince haftalık 40 saatlik çalışma esasının kabul edilebilmesi için bu konuda taraflar arasında sözleşme ya da sözleşme eki niteliğinde yönetmelik hükmü bulunması gerekir. Dosyada bu yönde delil bulunmadığı gibi taraflar arasında imzalanan ve Mahkemece de dikkate alınan sözleşme de 270 saate kadar fazla çalışmanın ücretin içinde olduğu kabul edilmiştir. Bu durumda davacının sadece sözleşme hükmü olmayan dönemde 45 saati aşan, sözleşme hükmü olan dönemde ise yıllık 270 saat fazla çalışmayı da aşan fazla çalışma karşılığı ücretin hesaplanıp hüküm altına alınması gerekir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

3- Hüküm altına alınan alacakların net mi, brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi ayrı bir bozma nedenidir.