Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/12605 K.2015/25019

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 08.05.2007 tarihinden haksız olarak işine son verildiği 06.02.2013 tarihine kadar aralıksız çalıştığını, davacının en son Başak şehir Mağazasında şarküteri elemanı olarak görev yaptığını, net ücretinin 1.070 TL olduğunu, davacının ilk iki yıl günde en az 12 saat süreyle çalıştığını, dini bayramlarda sadece 1 gün çalışmadığını, resmi bayram ve genel tatillerde çalıştığını, yıllık izinlerini kullandığını iddia ederek kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai ve bayram genel tatil ücreti alacaklarının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, zamanaşımı savunmasında bulunarak, davacının tüm iddialarının haksız ve gerçek dışı olduğunu, davacının 12.05.2007 tarihinde çalışmaya başladığını, çalışma tarihlerinin 12.05.2007-06.02.2013 arası olduğunu, net ücretinin 910 TL, Brüt ise 1.271,13 TL olduğunu, davacının 06.02.2013 tarihinden itibaren işe gelmediğini, müvekkilinin davacının işe gelmesini beklediğini, ancak davacının işe gelmediğini, davacının 06.02.2013-19.02.2013 tarihleri arasında 14 gün boyunca işverenden izin almaksızın ve haklı bir nedene de dayanmaksızın işe gelmediğini,

bu nedenle müvekkili tarafından gönderilen noter ihtarnamesi ile iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini, kıdem ve ihbar tazminatı hakkı bulunmadığını, davacının fazla mesai alacağı talebinin de haksız ve mesnetsiz olduğunu, ücret bordrolarında belirtilenin dışında fazla mesai yapıldığı iddialarını kabul etmediklerini, ücret bordrolarında belirtilen fazla mesai ücretlerinin de davacının banka hesabına ödendiğini, aksini iddia eden davacının bu iddiasını eşdeğer yazılı bir belge ile kanıtlaması gerektiğini, davacının haftalık normal çalışma süresinin 45 saat olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının kıdem ve ihbar tazminatları ile ilgili talebi yönünden yapılan incelemede; davacı tarafın İş Teftiş Kurulu Başkanlığı'nın yazısına istinaden fazla mesai ücreti istemesi, daha önceden işçi servisi olmasına rağmen işçi servisinin kaldırılması üzerine yol parası istenmesi ve ayrıca uzun süre maaşına zam yapılmamasının işverene sorulduğunda işveren tarafından haksız olarak iş akdinin feshedildiğini ileri sürdüğü, davalı tarafın ise devamsızlık nedeniyle davacının iş akdinin feshedildiğini savunduğu,

davacı tanıklarının davacının işyerinden davalı tarafından haksız olarak çıkarıldığını açıkladıkları, davalı tanıklarının ise davacının kendiliğinden işten ayrıldığını açıkladığı, davacı tanıklarının beyanlarına itibar edildiği, zira davalı tanıklarının işyeri çalışanları olduğu, davalı tanık anlatımlarının birbirleri ile çeliştiği, 6 yıla yakın bir süredir bu işyerinde çalışan davacının iş akdini kendisinin feshetmesinin mahkemece yerinde görülmediği, zira davacının bazı sosyal haklarının ödenmesini istemesinin iş akdini davacının feshettiği anlamına gelmeyeceği, işveren tarafından davacının işten çıkarıldığının anlaşıldığı,

dosya içerisinde bulunan 16.01.2014 tarihli bilirkişi raporunda 1. seçenekte belirtilen taleple bağlı kalındığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline, davacının diğer fazlaya ait istemlerinin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında fazla mesai ücreti hesabı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda; hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla çalışma ücreti alacağı hesaplanırken, ödeme yapılan ayların dışlanması gerekirken, ödemelerin mahsubu yoluna gidilmesi hatalıdır.

3-Fazla çalışma ve genel tatil ücreti alacakları brüt tutardan nete çevrilirken işsizlik sigortası primi ve sigorta priminin kesilmesi gerektiğinin düşünülmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: