Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/12837 K.2015/26577

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin muhtelif tarihlerde davalı şirkette model hane şefi olarak çalıştığını iddia ederek kıdem tazminatı, fazla mesai ve yıllık izin ücreti alacaklarının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının davalı şirkette 03.03.2009 tarihinde çalışmaya başladığını, 09.01.2011 tarihinde şirketten kendi isteği ile ayrıldığını savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının kıdemi, model hane şefi olması ve işyerindeki konumu dikkate alınarak aldığı ücret hususunda davacı tanıkları tarafından da desteklenen davacı tarafın beyanlarına itibar edildiği, bu bakımdan bilirkişinin 24/06/2013 tarihli raporundaki hesaplar nazara alınarak hüküm kurulduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile kıdem tazminatı, fazla mesai ve yıllık izin ücreti alacaklarının tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar taraflarca temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacı işçinin ücretinin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı vekili müvekkilinin net maaşının 3.300 TL + Yemek + Yol + İkramiye olduğunu, maaşının bir kısmının bankadan bir kısmının elden ödendiğini iddia ederek alacak talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili, dava dilekçesinde talep edilen alacak kalemlerinin ve iddiaların hiçbirinin doğru olmadığını, haksız ve mesnetsiz davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacının kıdemi, model hane şefi olması ve işyerindeki konumu dikkate alınarak aldığı ücret hususunda davacı tanıkları tarafından da desteklenen davacı tarafın beyanlarına itibar edildiği gerekçesiyle yazılı şekilde sonuca gidilmiş ise de, mahkemece ücret araştırması için Deri İş Sendikasına yazılan müzekkere cevabında belirtilen net 1.950 TL üzerinden yapılan hesaplamaya itibar edilmesi gerekirken, davacı tanık beyanları ile doğrulanan iddiaya itibarla sonuca gidilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: