Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/13298 K.2015/30568

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin haksız ve önelsiz olarak feshedildiği iddiasıyla kıdem, ihbar ve kötüniyet tazminatları, yıllık ücretli izin, fazla çalışma ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının işyeri servis aracı içerisinde işverene hakaret etmesi ve savunmasında eylemini ikrar etmesi nedeniyle iş akdini haklı olarak feshettiklerini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara ve bilirkişi raporuna dayanılarak davacının işverenin iddia ettiği hakaret sözlerini sarf ettiğine dair kesin delil bulunmadığı gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma ücreti taleplerinin kısmen kabulüne, diğer taleplerin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı avukatı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı iş akdinin davacının kendilerine hakaret etmesi nedeniyle haklı olarak feshedildiğini savunmuştur. Davacının feshe neden olan eylemi nedeniyle yapılan soruşturma kapsamında hazırlık beyanında olay anında aynı serviste olan ...’in davacının işvereni kastederek “…şerefsizler yine paranın yattığını haber vermediler…” şeklinde beyanı ile davacının savunmasında telefonla konuştuğu başka bir arkadaşının bu ifadeyi kullandığını serviste söylediği şeklindeki tevil yollu ikrarı karşısında işçinin işverenin gıyabında işverene sataşması nedeniyle işverenin haklı olarak iş akdini feshettiği anlaşıldığından Mahkemece, kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi yerine hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.