Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/13798 K.2014/16092

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Bölge çalışma müfettişliğinin dava evrakını Mahkeme’ye göndermesi üzerine davacı taraf açıklama dilekçesinde; davalı işyerinde 01.06.2006 tarihinden 07.01.2008 tarihine kadar çalıştığını, iş akdinin davalı tarafından haksız ve ihbarsız olarak feshedildiğini, günde 4 sefer yaptıklarını, bir seferin ortalama 3 saat sürüp günde 12 saatten önce dışarı çıkamadıklarını, 3 sefer yaptıktan sonra şirkette bekletildiğini, sefer başına 10 TL prim aldıklarını hatırladığını, aylık 78 seferi doldurmak zorunda olduklarını ve 78 sefer karşılığının 1.100 TL olduğunu, fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil ücretlerinin ödenmediğini,

yıllık ücretli izinlerinin kullandırılmadığı gibi karşılığı olan ücretlerin de ödenmediği iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, dini ve milli bayram tatil ücreti ve izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle iş akdinin feshinin haklı nedene dayandığını, davacının alacak taleplerinin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içerisinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında davacının fazla mesai alacağı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda davacı işçi 06.30-18.30 saatleri arasında günlük 12 saat çalıştığını, fazla mesai yapmasına rağmen alacaklarının kendisine ödenmediğini iddia etmiş, davalı ise davacının sefer başına prim usulü ile çalıştığını, fazla mesai alacağının bulunmadığını savunmuştur.

Davacı duruşmadaki beyanı ile de sefer başına prim aldığını beyan etmektedir. Her iki taraf tanıkları da işyerinde sefer başına prim uygulaması olduğunu doğrulamışlardır. Dosyaya sunulan bir kısım bordrolara göre davacıya prim adı altında bir takım ödemeler yapıldığı anlaşılmaktadır. Her ne kadar sunulan bu bordrolar imzasız ise de bordrolarda tahakkuk ettirilen miktarların banka kanalı ile davacıya ödendiği, davacı tarafından da ihtirazi kayıtsız tahsil edildiği konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Buna göre bordroda tahakkuk ettirilip davacıya ödenen prim alacaklarının davacının fazla mesai alacağını karşılayıp karşılamadığı araştırılarak sonucuna göre fazla mesai talebinin değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

F) Sonuç: