Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/14062 K.2015/27181

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı; davalı kuruma ait işyerinde 3 yıla yakın bir süredir çalıştığını, çalışma süresi boyunca fazla mesai yaptığını, hafta tatili ve genel tatil günlerinde de çalıştığını, yıllık izinlerini eksik kullandığını, ücretleri gerektiği şekilde ödenmediğinden dolayı 23/05/2012 tarihinde iş akdini haklı nedenle feshettiğini iddia ederek, kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, genel tatil, hafta tatili alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı; davacının şirkette 22/10/2010-09/06/2012 tarihleri arasında asgari ücretle vasıfsız eleman olarak çalıştığını; fazla çalışma yapmadığını, yıllık izinlerini kullandığını, davacının 20/09/2011 tarihinde iş kazası geçirdiğini, tedavisi bittiği halde işyerine dönmediğini, bu sebeple şirketin ihtarname ile davacıdan rapor sunmasını aksi takdirde işe dönmesinin talep edildiğini, buna rağmen davacının cevap vermediği gibi işe de başlamadığını, bunun üzerine şirketin 09/06/2012 tarihinde iş akdine haklı sebeple son verdiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı, davalı işyerinde 22/10/2010-23/05/2012 tarihleri arasında çalıştığını iddia etmiş, davalı ise davacının iş akdinin devamsızlık nedeniyle 09/06/2012 tarihinde feshedildiğini savunmuştur. Bilirkişi raporunda ise davacının işten çıkış tarihi ... kayıtlarına dayanılarak 09/06/2012 olarak belirlenmiş, bu tarihe göre hesaplama yapılmıştır.

Davacının dava dilekçesinde işten çıkış tarihini 23/05/2012 tarihi olarak belirtmesine rağmen mahkemenin işten çıkış tarihini 09/06/2012 tarihi olarak kabul etmesi ve davacının alacaklarının bu tarihe göre hesaplanıp hüküm altına alınması, HUMK. nun 74. (HMK. 26) maddesinde belirtilen taleple bağlılık kuralına aykırıdır.

Davacının alacak talepleri 23/05/2012 tarihine kadar olan süre için hesaplanıp hüküm altına alınmalıdır.

3- Davacı dava dilekçesinde fazla çalışma yaptığını ancak ücretinin ödenmediğini iddia etmiş, davalı ise fazla çalışma alacağı olmadığını savunmuştur.

Dinlenen davacı tanık beyanlarına göre davalı işyerinde fazla çalışma yapıldığı anlaşılmaktadır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda da hesaplama tanık beyanları dikkate alınarak davacının çalışma süresi belirlenerek hesaplaması yapılmıştır.

Mahkemece, söz konusu bilirkişi raporu uyarınca fazla çalışma alacağı hüküm altına alınmış, ancak takdiri indirim yapılmamıştır.

Tüm dosya kapsamından davacının fazla çalışma yaptığı sabittir. Ancak davacının fazla çalışma yaptığı takdiri delil olan tanık beyanlarına göre kabul edildiğinden hüküm altına alınan fazla çalışma alacağından makul bir oranda takdiri indirim yapılması gerekirken indirim yapılmadan hüküm kurulması hatalıdır.

4- Hükmedilen miktarların net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: