Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/14499 K.2014/17753

Yerel mahkeme, dava konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına karar vermiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi E.S.tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin 20/04/1998 tarihinden itibaren 15 yılı aşkın süredir davalı işyerinde çalıştığını, 10/06/2013 tarih ve 1470 sayılı yazı ile herhangi bir sebep gösterilmeksizin ve savunması alınmaksızın işten çıkarıldığını, yapılan feshin haksız olduğunu beyanla müvekkilinin işe iadesine, işe iade kararı verilmesi halinde 4-8 aylık ücreti tutarında işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre için 4 aylık ücret tutarında tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı 22.10.2013 tarihli yazıyla davacının başvurusu üzerine Üst Disiplin Kurulu kararı ile görevine iade edildiğini ve davacının Malatya Kayısı Araştırma Komisyonu Müdürlüğü emrinde görevine başladığını belirtmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davacının yargılama sırasında işe başlatıldığı gerekçesiyle davanın konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına kararı verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin tüm, davacının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava devam ederken, davacının işe başlatılmış olması, aksi ileri sürülmedikçe, davalı işverenin feshin geçerli bir sebebe dayanmadığını kabul ettiği şeklinde değerlendirilmelidir. 4857 sayılı İş Kanunun 21. maddesinin 3. ve 5. fıkralarına göre, boşta geçen süre ücreti, feshin geçersizliğine ilişkin karar verilmesi ve işe başlatılmak için işverene süresinde başvurulması şartına bağlıdır. Somut olayda, boşta geçen süre ücretine ilişkin bu şartların yargılama sırasında davacının işe başlatılmasıyla önceden gerçekleştiği kabul edilmelidir. Bu durumda davacı işçi, açıkça feragat etmemiş veya talebini geri almamış ise boşta geçen en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının hüküm altına alınması gerekir.

Davacıya davalı kurum tarafından 10.06.2013 tarih 53196857.03/1470 sayılı “Disiplin İhraç Kararı” konulu yazı ile davacının 29.05.2013 tarihi itibariyle işyeriyle ilişiğinin kesildiği bildirilmiştir.

Davacıya tebliğ edilen yazı fesih bildirimi olduğundan davacı süresi içerisinde işe iade davası açmış, ancak Toplu İş Sözleşmesi hükümleri uyarınca disiplin kurulu kararına ayrıca itirazda bulunması üzerine Üst Disiplin Kurulu’nun 29.08.2013 tarihli kararıyla alt disiplin kurulunun kararı kaldırılıp davacı tekrar işe başlatılmıştır. Davacıya tebliğ edilen yazı dikkate alındığında işe iade davası açmasında hukuki yararı bulunmaktadır.

Davacının yargılama sırasında tekrar işe başlatıldığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık dışıdır. Bu nedenle işe iade talebi ve işe başlatmama tazminatı konusuz hale gelmiştir. Ancak davacının boşta geçen süre alacağı konusunda mahkemece hüküm kurulması gerekirken bu konuda hüküm kurulmamış olması hatalıdır.

4857 Sayılı Kanun’un 20/3. maddesi uyarınca yerel mahkeme kararının bozularak ortadan kaldırılması ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulması gerekmiştir.