Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/14650 K.2015/28193

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; duruşma gününün taraflara tebliği için davetiyeye yapıştırılacak posta pulu bulunmadığından duruşma isteğinin reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi. gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının 01/04/2008 tarihinde davalı işyerinde tır şöförü olarak çalışmaya başladığını, sürekli olarak yurt dışına sefer yaptığını, 29/08/2010 tarihinde iş akdinin haksız olarak feshedildiğini, alacaklarının ödenmediğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatları, fazla mesai, yıllık ücretli izin, dini-milli bayram ücreti ve aylık ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının 01/04/2008 - 20/09/2010 tarihleri arasında sefer prim sistemi ile tır şöförü olarak çalıştığını, ayrıca asgari ücret ödenmediğini, iş akdini kendi isteği ile sona erdiren davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını, yıllık izinlerini kullanandavacının genel tatil ve hafta sonu tatillerinde çalışmadığını, fazla çalışma yapmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem ve ihbar tazminatları, yıllık ücretli izin, dini-milli bayram ücreti ve aylık ücret alacağının davalıdan tahsiline, fazla mesai alacak talebinin reddine hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının aylık ücretinin ne olduğu noktasında toplanmaktadır.

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin asgari ücret dışında sefer primi ile çalıştığını ileri sürmüş, davalı vekili ise davacıya asgari ücret ödemesi yapılmadığını, davacının sefer başına harcırah esası (sefer primi) ile çalıştığını savunmuştur. Davacı tanığı da dahil tüm tanıklar, sadece sefer primiyle çalıştıklarını beyan etmişlerdir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının asgari ücrete ilave olarak sefer primi ile çalıştığı değerlendirilerek, hesaplamalar belirlenen bu ücrete göre yapılmıştır.

Dosya kapsamında göre davacının yalnızca sefer primi ile çalıştığı anlaşılmakta olup, hesaplamaya asgari ücretin dahil edilmesi hatalıdır. Mahkemece, sefer primi üzerinden yapılacak hesaplamaya itibar edilerek hüküm kurulmalıdır.

F) Sonuç: