Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/15034 K.2014/17456

Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı, 01/06/1998-02/07/2012 tarihleri arasında davalı işyerinde bilfiil çalıştığını, ancak işverenin 02/07/2012 tarihinde kendisini işten uzaklaştırdığını, hakediş ve tazminatlarını ödemediğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1200 TL kıdem tazminatı, 1000 TL ihbar tazminatı, 500 TL yıllık izin ücreti ve 650 TL fazla mesai ücreti olmak üzere toplam 3350,00 TL'nin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının dava dilekçesinde Sultan Şehmuz Tabya Cami Vakfı-Ahmet Taşçı'yı davalı olarak gösterdiğini, davalının unvanının Şehmuz Yaman Vakfı olduğunu belirterek öncelikle husumet itirazında bulunmuş, davacının vakfın işçisi olmadığını, kardeşi V.. A.. ile birlikte vakfın kiracısı olduğunu, taraflar arasında en son 03/10/2010 tarihinde yapılmış kira sözleşmesi bulunduğu ve kira borçlarını ödemedikleri için Bakırköy 2. İcra Müd.

2012/16904 esas sayılı dosyası ile icra takibi yaptıklarını, taraflar arasında kira sözleşmesi ile birlikte cami tuvaletlerini işletmek üzere işletme sözleşmesi de imzalandığını, davacının haklarında yürütülen tahliye işlemleri sebebiyle vakıf yetkilileri üzerinde baskı kurmak amacıyla bu davayı açtığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının 05/06/2013 tarihli beyanından vakfa ait caminin ve tuvaletlerin temizliğini yapmak üzere kardeşi ile birlikte çalışmaya başladıkları, ancak belirli bir ücret konusunda anlaşmadıkları, tuvalete gelen müşterilerden aldıkları tuvalet ücreti ve cemaatten toplanan yardım karşılığında temizlik işini yapmaya devam ettikleri, 2011 yılında ise tuvaletlerin işletilmesi için kira ve işletme sözleşmesi düzenledikleri, bu haliyle taraflar arasında 2011 yılına kadar ücret zaman ve bağımlılık unsurlarını içeren bir hizmet sözleşmesinin bulunmadığı, 2011 yılından sonraki ilişkinin ise kira ve işletme sözleşmesine dayalı olduğu anlaşılmış olmakla, davacının davasının reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Davacı dava dilekçesinde davalı olarak Sultan Şehmuz Tabya Cami Vakfı-Ahmet Taşçı'yı davalı olarak göstermiştir.

Şeyhmus Yaman Vakfı cevap dilekçesini sunmuş ve davalının ünvanının Şehmuz Yaman Vakfı olduğunu belirterek husumet itirazında bulunmuştur. Mahkemece husumet konusundaki uyuşmazlık çözümlenmeden Sultan Şehmuz Tabya Cami Vakfı davalı gösterilerek hüküm oluşturulmuştur.

Dosya içeriğinde davacı ve kardeşi ile Şehmuz Yaman Vakfı tarafından imzalı sözleşmeler mevcuttur. Husumete yönelik olarak davacının çalıştığı caminin kime ait olduğu gerekirse Diyanet İşleri Başkanlığı ve Vakıflar Genel Müdürlüğünden sorularak araştırılmalı sonucuna göre dava doğru hasma yöneltilmelidir.

2- Kabule göre de davacı vekili 27.2.2014 tarihli celse de tanık listesinde adı geçen B.. G..'in hazır olduğunu, dinlenilmesini talep etmiş ancak Mahkemece tanıklarının dinlenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

HMK 27. maddesine göre davanın tarafları, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Bu hak açıklama tanık dinletme ve ispat hakkını da içerir.

Davacı taraf usulünce delil ve tanik listesi vermiş ve hazır olan tanığını dinletmek istemiş ancak davacının hukuki dinlenilme hakkı ihlal edilerek tanıkları dinlenmemiştir.

Mahkemece yapılacak iş, davacının tanık listesinde bildirdiği tanıkları usulünce dinlenmek, toplanmasını istediği delilleri toplanmak ve tüm delilleri bir değerlendirmeye tabi tutarak görev konusu da dahil tarafların iddia ve savunmaları konusunda sonuca gitmektir. Yazılı şekilde eksik inceleme ile sonuca gidilmesi hatalıdır.

F) Sonuç: